tag:blogger.com,1999:blog-46991673653911703972011-07-08T04:04:33.984+05:30a thought process..antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.comBlogger141100tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-84951508419407714382010-09-05T09:37:00.019+05:302010-09-05T13:52:24.477+05:30శ్రీ గురుభ్యోనమః<br /><br />స్రుష్టి లోని గురువులందరికి పాదాభివందనాలు చెయ్యటానికి ఒక ప్రత్యేకమైన దినం ఏమీ అక్కరలేక పోయినా, ఒక సాంప్రదాయాన్ని పాటిస్తున్నాము కనుక ఇవ్వాళ్ళ విశేషమైన దినం గా మరింత శ్రద్ధ గా గురువుని తల్చుకుందాము.<br /><br />ముందుగా "మమతాను రాగాల కల్పతరువై, మంచి చెడు నేర్పించు మాత్రు పద పద్మముల కిదె తొలి వందనం"(ఒక కవి గారి మాట).<br /><br />ఒక వ్యక్తి జీవితం లో అత్యంత ప్రముఖమైన స్థానం తల్లిదండ్రులది. వీరిలో కూడా తల్లి నే ముందుగా తల్చుకుంటారు ఎందుకంటే, తల్లి తొలి గురువు. ఆ తరువాతి స్థానం ఆచార్యుడిది.ఆచార్యుడి స్థానం విశిష్టమైనది.<br /><br />అందుకే మన సాంప్రదాయం లొ "మాత్రు దేవోభవ, పిత్రు దేవోభవ,అచార్య దేవోభవ" (తరువాత అతిధి దేవొభవ అంటారు, ఆ ప్రస్తావన ఇప్పుడు అప్రస్తుతం అనుకోండి)అంటాము.<br /><br />గురువు అనే ప్రస్తావన రాగానే, మనకి ముందు గా గుర్తు వచ్చేది, గురు దత్తాత్రేయ, మేధా దక్షిణా మూర్తి, ఒక విశ్వామిత్రుడు, ఒక పరశురాముడు,తరువాత మానవ శరీరాన్ని స్వీకరించి జగత్తుని ఉద్ధరించిన జగద్గురు ఆది శంకరాచార్య, ఒక ద్రోణాచార్య, మొదలైన వారు.<br /><br />ఈ కాలం లో అయితే, ఒక సర్వేపల్లి రాధాక్రిష్ణన్, ఒక అబ్దుల్ కలాం. అబ్దుల్ కలాం గారిని, మీకు దైవమూ,గురువూ ఒకే సారి ప్రత్యక్షం అయితే మీరు ముందు గా ఎవరికి నమస్కరిస్తారు అని అడిగితే, తొలి నమస్కారం గురువుకే అని చెబుతూ, ఆ దైవాన్ని కూడా చూపించింది గురువే కదా అని వివరణ ఇవ్వటం జరిగింది. అది, గురువు యొక్క స్థానం.<br /><br />ఇక ఆది శంకరాచార్య విషయం లో గురు అనుగ్రహం ఉంటే సాధించలేనిది లేదని నిరూపించారు. ఒక రోజు పాఠం మొదలు పెట్టకుండా, కొంచెం సేపు ఆగివేచి చూస్తున్నారట. మిగిలిన శిష్యులు ఆచార్యా, అందరము ఉన్నాము కదా, ఎవరి కోసం వేచి ఉన్నారు అని అడిగితే, తోటకాచార్యుడు రావాలి కదా అన్నారట.అతనికి మేధస్సు తక్కువ, అతను శారీరక శ్రమ చేసే వ్యక్తే కానీ, చెప్పింది గ్రహించగల నేర్పు కానీ, ధారణ చెయ్యగల మేధస్సు కానీ లేవు అని మిగిలిన శిష్యులు వ్యాఖ్యానిస్తే, గురువుగారు నవ్వి తోటకాచార్యుడిని పిల్చి, శ్లోకాలు చెప్పమంటే ఆశువుగా గురువు గారి మీద చెప్పిన స్తోత్రాలు విని ఆశ్చర్య పోవటం మిగిలిన శిష్యుల వంతు అయిందిట. ఈ నాటికీ గురు వందనానికి ఆ శ్లోకాలే ప్రామాణికం గా చెప్పబడుతున్నాయి.<br /><br />అది గురు అనుగ్రహమంటే.<br /><br />శిష్యులని పరిశీలన గా చూసి ఎవరి శక్తి ఎంతో, ఎవరికి ఎందులో నైపుణ్యం ఉన్నదో అంచనా వేసి అందులో వారిని నిష్ణాతులని చెయ్యటమే గురువు గారు చేసే పని. అది వారికి జీవితం లో ముందు ముందు సరి అయిన దారి చూపిస్తుంది అని మన సనాతన ధర్మం, చరిత్ర,మరియు అనుభవము చెబుతున్నాయి. <br /><br />ఇంక నా విషయానికి వస్తే, ప్రాధమిక విద్యా స్థాయి నించి చెప్పుకుంటూ వస్తే - <br /><br />7త్ క్లాస్స్ లో ఉండగా, విజయవాడలో, మా తెలుగు టీచర్ ఒక నాడు (నేను సంవత్సరం మధ్యలో ఆ స్కూల్ లో చేరటం జరిగింది)బాల క్రిష్ణ లీలల నించి "చల్దులారగించుట" అనే పద్య భాగం లో ఒక పద్యం లోని ఒక్కొక్క పదానికి ఒక్కొక్క దెబ్బ వేసి నా సహాధ్యాయి చేత చెప్పించటం చూసి, భయం తో నేను అప్పటికప్పుడు నోటికి నేర్చుకున్న పద్యం ఇప్పటికీ నా మనసులో అలా ఉండి పోయింది.<br /><br />ఇక 10త్ క్లాస్స్ కి మేము హైదరాబాద్ కి రావటం జరిగింది. అక్కడ కేశవ్ మెమోరియల్ స్కూల్ లో మాకు లెక్కలకి ప్రమీల టీచర్ వచ్చే వారు. ఆవిడ మొట్ట మొదటి రోజు నన్ను చూసి, కొత్త స్టూడెంట్ ని అనుకోకుండా, నా తెలివితేటలు తెలియక పోయినా, ఒక్క సారిగా నా భుజం తట్టి నువ్వు మ్యాథ్స్ లో నేషనల్ అవార్డ్ తెచ్చుకుంటావా అని అడగటం నాకు మనో ఫలకం మీద అలా ముద్ర పడి పోయింది. ఆవిడ లెక్కలు చెప్పే విధం ఎంత సులువు గా ఆత్మీయం గా ఉండేదో చెప్పాలంటే, ఆ స్కూల్ లో ఒక బిలోయావరేజ్ విద్యార్ధి కూడా 90% పైన మార్కులు తెచ్చుకోవటం చూస్తే అర్ధం అవుతుంది. ఆవిడ తర్ఫీదులో నేను ఎప్పుడూ, ఎలాంటి కొత్త లెక్క ఇచ్చినా వెంటనే నిముషాలలో చేసే దాన్ని. లెక్కల పట్ల నాకు ఉన్న ఇంట్రస్ట్ ని, నేను ఇంట్లో వాళ్ళ లెక్కల భయం వలన,కొన సాగించలేక పోయాను.<br /><br />మళ్ళీ ఎమ్మే స్థాయి లో, ఎకనామిక్స్ లో ఒక పేపర్ గా రెండు సెమిస్టర్ ల లో చదివి త్రుప్తి పడ్డాను.<br /><br />ఇక కాలేజ్ స్థాయి లో మాకు దొరికిన అపురూపమైన లెక్చరర్ శ్రీమతి పద్మజ గారి గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే. ఆవిడ మాకు సోషియాలజీ టీచ్ చేసే వారు. ఆవిడ మమ్మల్ని వ్యక్తులుగా మలిచిన తీరు అద్భుతం. మేము ఆ క్లాస్ లో చేరేటప్పటికి ఆవిడ మెటర్నిటీ లీవ్ లో ఉన్నారు. ఆవిడ తిరిగి డ్యూటీ లో చేరే వరకు ఇంకొక వ్యక్తి మాకు ఆ సబ్జక్ట్ టీచ్ చేశారు. మాకు ఏమీ బోధ పడక, ఆ సబ్జక్ట్ మూడు సంవత్సరాలు ఎలా చదవాలో, ఎలా పాస్ అవ్వగలమో తెలియక ఒక అయోమయ అవస్థలో ఉన్నాము. <br /><br />ఆవిడ డ్యూటీ లో చేరగానే, మా ఆత్మీయురాలు ఎవరినొ చూసినట్లు (అంతకు ముందు మేము ఆవిడని ఎరగము) భావించి, ఆ సబ్జక్ట్ పట్ల మా భావాలు, అభిప్రాయాలు ఏకరువు పెట్టాము. ఆవిడ ఒక చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని చూసి, ఇన్ని మాటలు ఆ విషయం గురించి ఇంత ధాటిగా, నమ్మకంతో మాట్లాడిన మీకు ఆ ఇయర్ సిలబస్ అంతా వచ్చేసింది, ఇంక దేని గురించి మీ భయం అనేటప్పటికి ఆశ్చర్యపోవటం మా వంతు అయింది.<br /><br />ఏదైనా మనం గమనించటాన్ని బట్టే, ఆ విషయం పట్ల మన ఆసక్తి, శ్రద్ధ తెలిసి పోతుంది అని చెప్పేవారు. <br /><br />ఆవిడ మాతో మాట్లాడే విధాన్ని బట్టి మేము కాలేజ్ లో మిగిలిన సబ్జక్ట్ ల గురించి ఆవిడతో నిర్భయం గా చర్చించే వాళ్ళం. ఒక సారి ఇంగ్లీష్ లో "సర్వేపల్లి రాధాక్రిష్ణన్" వ్రాసిన పాఠం మాకు బాగా అర్ధం అయి, "జవహర్లాల్ నెహ్రూ" పాఠం అర్ధం కాలేదు అని చెబితే, మమ్మల్ని చూసి ఆవిడ మీరు మేధావులు, మీకు రాధాక్రిష్ణన్ అర్ధం అయి, నెహ్రూ అర్ధం కాలేదు అంటే, కేవలం మీ శ్రద్ధలో లోపమే కానీ ఇంకొకటి కాదు. రోజూ నా కోసం ఒక గంట చదవండి, ఏదైనా ఇట్టే అర్ధం అవుతుంది అని మమ్మల్ని వెన్ను తట్టిన విధం మమ్మల్ని ఆశ్చర్య చకితులని చేసి మమ్మల్ని ఆవిడకి మరింత దగ్గర చేసింది. <br /><br />అంతే కాదు, మేము సోషియాలజీ లో పాఠాంతర్గతం గా కొన్ని గిరిజన తెగల గురించి చదువుతూ, వాళ్ళ ఆచార వ్యవహారాల గురించి గేలి చేసినప్పుడు, స్రుష్టి లో ప్రతి విషయం పట్ల సదవగాహన ఉండాలనీ, ఏ జీవన విధానం అయినా, ఆచారం పాటించటానికైనా ఎంతో చరిత్ర మరియు ప్రాక్రుతిక లభ్యతలు/అలభ్యతలు కారణమని చెబుతూ మమ్మల్ని సరి అయిన దారిలో అలోచింప చేశారు.<br /><br />ఏ విషయం పట్ల చులకన భావం, హేళన పనికి రావని చెప్పే వారు. సహ్రుదయం పెంచుకోవాలని చెప్పే వారు.<br /><br />ఆ అలవాటే ఇప్పటికీ నన్ను ఒక విషయం పట్ల ప్రెజుడిస్ పెంచుకోకుండా విశాల ద్రుక్పధం తో అలోచించే స్థాయి కి ఎదిగేలా చేసింది. అది గురువు గా ఆవిడ మాకు చేసిన గొప్ప ఉపకారం. <br /><br />కానీ మా దురద్రుష్టం కొద్దీ ఆవిడ ఇప్పుడు లేరు, ఆవిడ బోధనలు జీర్ణం చేసుకుని ఎదిగిన వ్యక్తులుగా క్రుతఙ్ఞతలు తెలియ జేసుకునే అవకాశం మాకు లేనందుకు బాధపడటం తప్ప ఏమి చెయ్యగలము?<br /><br />కానీ ఇప్పుడు నేను ఎవరితో మాట్లాడినా ఆవిడ గురించి ప్రస్తావించకుండా ఒక్క మాట కూడా చెప్పలేను. అర్ధవంతంగా నేను మాట్లాడే ప్రతి మాట లోనూ ఆవిడ సజీవంగా తొంగి చూస్తూ ఉంటారు.<br /><br />అలాగే నేను ఎమ్మే లో చేరాక మాకు జోసెఫ్ అనే ఒక ప్రొఫెసర్ స్టాటిస్టిక్స్ టీచ్ చేసే వారు. ఆయన కూడా మాకు జీవితం గురించి వాస్తవ ద్రుష్టి ఎలా ఏర్పరుచుకోవాలో చెప్పే వారు. ఏదో ఒక సంఘటన ని బట్టి ఒక వ్యక్తి ని అంచనా వెయ్యకూడదు, అవతలి వారి షూ లో కాళ్ళు పెట్టి, ఆ సందర్భం లో ఉంటే మనము ఎలా ప్రవర్తించేవాళ్ళము అని ఆలోచించి ఒక నిర్ణయానికి రావాలే కానీ తొందర పడి వ్యక్తిత్వాల పట్ల దురభిప్రాయాలు ఏర్పరచుకోవద్దు అని చెప్పేవారు.<br /><br />ఈ విధం గా నాకు దొరికిన మంచి గురువులు, మార్గ నిర్దేశకుల గురించి తల్చుకోవటంద్వారా, నా ఙ్ఞాపకాలని, అద్రుష్టాన్ని మీతో పంచుకోవటానికి నేను చేసిన చిన్న ప్రయత్నమే ఈ వ్యాసం.<br /><br />గురువుని గౌరవించటం అంటే మన ని మనము గౌరవించుకోవటం, మన వారసత్వాన్ని, వ్యవస్తని గౌరవించటం అన్న మాట.<br /><br />గురువుని అగౌరవపరిచే నేటి హీన స్థితి నించి మళ్ళీ మనల్ని మనము సంస్కరించుకుందాము అని ఈ రోజున ప్రమాణం చేద్దామా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-8495150841940771438?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-31141575049959691892010-09-01T20:05:00.019+05:302010-09-02T14:52:14.081+05:30నిన్న నేను పేపర్ చదువుతూ వ్యాపార ప్రకటనల పుణ్యమా అని తల్లి అనే వ్యక్తి,అచ్చం ప్రకటనల్లో చూపించినట్లు, ఎలా ఉండాలని తాము కోరుకుంటున్నారో చెప్పిన పిల్లల (15-16సంవత్సరాల వయసు ఉన్న)భావాలు చదివి ఆశ్చర్య పోయాను.<br /><br />బట్టలు నలగకుండా, జుట్టు చెరగకుండా, మొహం లో అలసట కనిపించకుండా సదా మీ సేవ లో అనేట్లు కనిపిస్తూ అత్యంత ఆదర్శ వంతం గా, ఆధునికం గా, ఆంగ్ల భాషని అనర్గళం గా మాట్లాడుతూ, ఎప్పుడు ఫ్రెష్ గా చిరు నవ్వు నవ్వుతూ, పిల్లలని అస్సలు కోప్పడకుండా ఉండాలని నేటి తరం పిల్లలు కోరుకుంటున్నారని తెలిసి ఒకింత నిర్ఘాంత పోయాను.<br /><br />ఈ పిల్లలకి తండ్రుల పట్ల పెద్ద గా ఎక్స్పెక్టేషన్స్ ఏమీ లేవుట.<br /><br />బాగుంది వినటానికి. ఎందుకంటే మన సనాతన ధర్మం ముందే స్త్రీ (గ్రుహిణి కూడా అనుకోవచ్చు) కి ఉండవలసిన లక్షణాలని ఆరు విధాలుగా నిర్వచించింది. అవి "కార్యేషు దాసి, కరణేషు మంత్రి, భోజ్యేషు మాతా, రూపేచ లక్ష్మి, శయనేషు రంభ, క్షమయా ధరిత్రీ" అని. మరి నేటి తరం పిల్లలకి కూడా తల్లుల పట్లే నిర్దుష్టమైన అభిప్రాయాలు, కోరికలు. తండ్రులకి మినహాయింపు ఇచ్చేశారు.<br /><br />కానీ ఆ సదరు పత్రిక ప్రతినిధులు, మరి మీ తల్లి దండ్రుల కోరిక ప్రకారం మీరు నడుచుకోగలరా అని ప్రశ్నించలేదు. అలాగే, ఇవ్వాళ్టి రోజున మిమ్మల్ని తీర్చి దిద్ది మీ అవసరాలు అన్నీ తీర్చిన తల్లిదండ్రులని వ్రుద్ధాశ్రమాలకి పంపించటం గురించి మీ అభిప్రాయం ఏమిటి అని అడిగి ఉంటే ఏమి జవాబు చెప్పే వారో?<br /><br />తల్లి పాత్రని వ్యాపార ప్రకటనలు నిర్ణయించటం ఎంత బాధాకరము!<br /><br />ప్రకటనల్లొ, అర్ధ రాత్రి వరకు చదువుకుంటూ ఉండే పిల్ల/పిల్ల వాడికి తల్లి ఫ్రెష్ గా చెదరని చిరునవ్వుతో ఏదో ఒక హెల్త్ డ్రింక్ తెచ్చి ఇస్తుంది. <br /><br />చదువుకునే పిల్లల అవసరాలు తల్లి తీర్చవలసిందే. కానీ తెల్లారి లేస్తే అనేక సమస్యలతో ఇంటా, బయటా సతమతమవుతున్న నేటి మహిళ, ఉద్యోగ బాధ్యతలు కూడా నిర్వహిస్తూ ఇలా ప్రకటనల్లొ చూపించినట్లు, ఉన్న ఇద్దరో, ముగ్గురో పిల్లలకి ఎప్పుడు అవసరం వస్తె అప్పుడు చిరునవ్వులతో సేవ చెయ్యటం సాధ్యమేనా? అని పిల్లలు అలోచించేట్లు చెయ్యగలిగితె బాగుంటుందేమో కదా. <br /><br />మన కోరికలు, ఆదర్శాలు అవతలి వ్యక్తులకి మాత్రమే చెందిన విషయమని, అందుకు అనుగుణం గా మనం ఏమి మారక్కరలేదని,పిల్లలు అనుకోకూడదు. అదేదో "ఎదుటి మనిషికి చెప్పేటందుకె నీతులు ఉన్నాయి" అన్నట్లు ఉంటుంది.<br /><br />కుటుంబ బాధ్యతలు, తోటి కుటుంబ సభ్యుల పట్ల మన బాధ్యత, పెద్ద తరం వాళ్ళ పట్ల సానుభూతి,ప్రేమ,కుటుంబం లో మన పాత్ర తెలుసుకునే అవకాశం పూర్వం ఉమ్మడి కుటుంబాలలోసహజం గా ఉండేది.నేడు అది క్రమంగా సన్నగిల్లి పోతున్నది.కుటుంబం లో ఎవరి పాత్రకి ఉండే పరిధులు వారికి ఉంటాయని, అందరూ వాటిని గౌరవించాలని, మన అవసరాలని,ప్రవర్తనని ఆ పరిధిలో ఇముడ్చుకోవాలనీ పిల్లలకి సులభం గా తెలిసేది.<br /><br />పిల్లలకేమి తెలుసు పాపం, వాళ్ళు మైనం ముద్దల లాంటి వాళ్ళు, ఏ మూస లో పోస్తే ఆ రూపాన్ని సంతరించుకుంటారు. <br /><br />ఈవ్యాపార ప్రకటనలు (అన్నీ అనను కానీ)ఏదో నేల ని విడిచి ఆకాశం లో విహరించటం లాగా ఉంటున్నాయి. <br />నిష్టూరం గానూ, చేదు గానూ ఉండే నిజాలని భరించే శక్తి ని ఏ వ్యాపార ప్రకటన అయినా ఎందుకు కోరుకుంటుంది? వాళ్ళకి కావలసింది డబ్బు సంపాదించుకోవటానికి కావలసిన మాటల చేతల ఇంద్ర జాలం. <br /><br /><br />పిల్లలందరూ నేల విడిచి సాము చేస్తున్నారు అని కాదు నా భావం.కానీ ద్రుశ్య మాధ్యమానికి ఉన్న శక్తిని అత్యంత నేర్పు గా డబ్బు చేసుకోవటానికి పిల్లలని మాధ్యమంగా వాడుకుంటున్న వాళ్ళ వల్ల ప్రభావితం అవుతున్న పిల్లల సంగతే నేను చెప్పదల్చుకున్నది. <br /><br />సమాజం లొ మార్పులు వేగం గా వస్తున్నాయి.ప్రతి సమస్య కుటుంబ స్థాయి లో ఏర్పడి తరువాత సామాజిక స్థాయికి విస్తరిస్తున్నది.<br /><br />అందువల్ల పిల్లలకి బాధ్యతలు, వాళ్ళ వంతు పాత్ర పట్ల అవగాహన, సర్దుబాటు తత్వం ప్రయత్న పూర్వకం గా నేర్పాలి.<br /><br />అలా అవి తెలియక పోవటం వల్లనేపిల్లలుఇప్పుడు ఈజీ గోయింగ్ ధోరణి లో ఉంటూ, అదే సరి అయిన పద్ధతి అనుకుంటున్నారు. కొండ మీది కోతి కావాలి, అది దొరక్క పోతే ఆత్మ హత్య ఒక్కటే శరణ్యం అనే విపరీత పోకడలకి పోతున్నారు.<br /><br />మానసికం గా బలహీనులు అవుతున్నారు. తాము జీవితం నష్ట పోతూ తల్లి దండ్రులని కూడా క్షోభ పెడుతున్నారు. <br /><br />మన దేశం లో పిల్లలని పెంచే తీరుకు, పాశ్చాత్య దేశాల్లో పిల్లలని పెంచే తీరు కి మౌలికమైన తేడా ఉన్నది.<br /> <br />పిల్లల్లో అంతర్లీనం గా ఉండే అద్భుత శక్తి చైతన్యం పదును పెడితేనే వాళ్ళు భవిష్యత్తులో బాగా రాణిస్తారు అని మనము నమ్ముతాము. అందుకోసం అవసరమైతే మనము కొంచెం కఠినం గా పిల్లలతో వ్యవహరిస్తాము (కనీసం నటిస్తాము). వాళ్ళేమి మనకు శత్రువులు కాదు కదా. వాళ్ళల్లో అంతర్గతం గా ఉండే డైనమిక్ ఎనర్జీ ని వెలికి తీసే ప్రయత్నం ఒక పద్ధతి ప్రకారం చిన్నప్పటి నించి శిక్షణా విధానం లొ చొప్పిస్తాము. కోరుకున్నవన్నీ పొందాలంటే - కష్టపడాలనీ, ఏదీ ఆయాచితం గా దొరకదనీ చిన్నప్పటి నించీ నేర్పుతాము. వ్యామోహాలు మంచివి కాదనీ, నిగ్రహ శక్తి అవసరమనీ చెబుతాము. <br /><br />ఈ ప్రకటనలని తయారు చేసే వాళ్ళు కేవలం మార్కెటింగ్ టెక్నిక్ లు అనుసరిస్తూ, మనసుని ఆకట్టుకునే ధోరణిలొ,పర్యవసానాలు ఊహించని పోకడలకి పోతున్నారు. <br /><br />దాని వల్ల పాశ్చాత్యపు ప్రభావం మన పిల్లల తరం మీద చాలా బలం గా పడుతున్నది.<br />తల్లి దండ్రులు, కుటుంబ విలువలు అనేవి అర్ధం లేని మాటలు గా తోచటం వల్లనే ఇవ్వాళ్ళ ఇన్ని ఒంటరి తల్లి దండ్రుల జీవితాలు, వ్రుద్ధాశ్రమాల ఉనికి - విస్తరణకి అవకాశం ఏర్పడింది.<br /><br />అది ఒక సామాజిక అంశం అయింది.<br /><br />తల్లులు ఆదర్శం గా ఉండాలి అని పిల్లలు కోరుకోవటం అనే ఒక్క విషయం మీద ఈవిడ ఇంత ఘాటుగా స్పందించిందేమిటి అనుకోకండి, ఏ సమస్య అయినా చిన్న గానే మొదలవుతుంది, అది తీవ్ర రూపం దాల్చినప్పుడే పది మంది ద్రుష్టి లో పడుతుంది. కాదంటారా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-3114157504995969189?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-48035086221586167442010-03-28T17:11:00.001+05:302010-03-28T17:11:57.669+05:30ఈ రోజుకి అమ్మ మమ్మల్ని వదిలి వెళ్ళి పది సంవత్సరాల సుదీర్ఘ కాలం గడిచింది.<br /><br />ఆవిడని తల్చుకోని క్షణం కానీ,సంఘటన కానీ లేదు.<br /><br />ఇంట్లో ఒక వ్యక్తి మరణం కొంత విషాదాన్ని, కొంత శూన్యాన్ని మిగల్చటం సహజం, కొంత కాలానికి మర్చిపోయి మళ్ళీ మన దైనందిన జీవితపు పరుగులో పడటం కూడా సహజం.<br /><br />మా అమ్మ భార్య గా మా నాన్నకి, తల్లి గా మాకూ ఒక వెలితిని మిగల్చటం లో పెద్ద ఆశ్చర్యం ఉండక పోవచ్చు. అంత ప్రభావం ఆవిడ మనవల మీద కూడా కలిగించింది. ఆవిడకి పదకొండు మంది మనవలు . వాళ్ళకి ఆవిడ ఒక అమ్ముమ్మ/నాయనమ్మ మాత్రమే కాదు, ఒక గురువు, దిశా నిర్దేశకురాలు, దైవం అన్నీ.<br /><br />ఇంతే కాదు,ఆవిడ పరిచయం ఉన్న వాళ్ళు అందరూ ఆవిడ వ్యక్తిత్వాన్ని శ్లాఘించటం, సమర్ధతని/వ్యవహార <br />ఙ్గ్నానాన్ని మెచ్చుకోవటం అరుదుగా జరిగే విషయం కాకపోయినా, గొప్ప విషయమే.<br /><br />ఆవిడ లౌకికమైన చదువులు చదువుకోలేదు, డిగ్రీ లు పొందలేదు.<br /><br />కానీ మాకు ఎలా బతకాలో, సమస్యలు వస్తే ఎలా ఎదుర్కోవాలో, పరిష్కారం ఎల వెతుక్కోవాలో,మనుషులని ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలో, మనస్తత్వాలని ఎలా అంచనా వెయాలో చక్కగా నేర్పి మమ్మల్ని అందరినీ బాధ్యత గల పౌరులుగా తీర్చి దిద్దింది. ఒక ఆడది, అందునా నలుగురు పిల్లల తల్లి సమాజానికి ఏమి చెయ్యగలిగిందో చేసి చూపించి తన 59 అ యేట హఠాత్తుగా రెప్ప పాటు కాలం లో మేము బిత్తర పోయి చూస్తూ ఉండగా అనంత వాయువుల్లో కలిసిపోయింది.<br /><br />ఆవిడకి చదువు అంటే ఎంతో ఇష్టం, గౌరవం. అందుకే మాకు చిన్నప్పుడు ఈశ్వర చంద్ర విద్యా సాగర్, స్వామి వివేకానంద,ఆది శంకరా చార్య, త్యాగయ్య గురించి తను విన్నవి, చదివి తెలుసుకున్నవి కధలు కధలు గా ఆకట్టు కునే విధం గా చెప్పేది.<br /><br />చాణక్త్యుడి అర్ధ శాస్త్రం గురించి చెబుతూ, పరిపాలన లో ఒక రాజు తీసుకో వలసిన జాగ్రత్తలు, ప్రజల పట్ల రాజుకి ఉండ వలసిన భావనలు అర్ధం అయ్యేట్లు చెప్పేది.వాటి అధారం గా రాజులు పాలన చేశారు కాబట్టే, మనకి ఇప్పటికీ ఇంకా ఆ చాయలు (ఎంత అధర్మం పెచరిల్లి పోతున్నా కుడా)అక్కడక్కడా కనిపిస్తూ ఊరట కలిగిస్తున్నాయి అని చెప్పేది. <br /><br />ప్రక్రుతిని ప్రేమించటం, మనుషులని ప్రేమించటం, ఆర్తులని ఆదుకోవటం నేర్పించింది. <br /><br />సంపాదించుకున్నడబ్బు తో ఎలా పొదుపు గా వెలితి అనేది తెలియకుండా, అసంత్రుప్తి లేకుండా బతకాలో నేర్పించింది. మనిషికి సంత్రుప్తి ఉండటం ఎంత అవసరమో, అది లేని జీవితాలు ఎలా నరక ప్రాయం గా ఉంటాయొ ఉదాహరణలతో చెప్పేది.<br /><br />ఎవరైనా వ్రుత్తి ఉద్యోగాలలో విజయం సాధిస్తే, అది చూసి వాళ్ళు అలా సాధించటానికి చేసిన క్రుషి ని, అందుకోసం వాళ్ళు చేసిన త్యాగాలని అభినందించాలే కానీ కువిమర్శలు చెయ్యకుడదు అని చెప్పేది.వాళ్ళని చూసి అసూయ పడకూడదని, మనస్ఫూర్తి గా సంతోషించాలని చెప్పేది.<br /><br />జీవితం లో సానుకూల వైఖరి ఎంతో అవసరమని, ఆర్తులని చూసి స్పందించమని చెప్పేది.<br /><br />స్రుష్టి లో అందరు ఒకే విధమైన సమర్ధతలతో, ఙ్గ్నానం తో, తెలివి తేటలతో ఉండరు కనుక అవి లేని వాళ్ళ పట్ల సానుభూతి తో, అవగాహనతో ఉండాలని చెప్పేది.మనుషులని అర్ధం చేసుకుని వాళ్ళతో ప్రవర్తించటం నేర్చుకోమని చెప్పేది.<br /><br />నేను బ్యాంక్ లో ఆఫీసర్ గా చేరటానికి ప్రోత్సహించి, ఆడపిల్లలు స్వావలంబన తో జీవించటం ఎంతో అవసరం అని చెప్పి నేను ఆవిడ కోరుకున్నట్లు బ్యాంక్ ఆఫీసర్ ని అయ్యాక ఎంతో త్రుప్తి పొందింది.<br /><br />నన్ను అన్నతగా ప్రోత్సహించిన వ్యక్తి, నేను ఉద్యోగం లొ నించి (వీఆరెస్ ద్వారా) విరమించు కోవాలని నిర్నయించు కునే సమయానికి నాకు అందుబాటు లో లేకుండా వెళ్ళి పోయింది. నేను చేసింది తప్పో ఒప్పో తెలియచేసేటందుకు ఆవిడ లేని వెలితి ఏల పూడ గలదు.<br /><br />ఆవిడ తీర్చి దిద్దిన మనవలు ఇవ్వాళ్ళ ఎంతో వ్రుద్ధి లోకి వచి పెద్ద పెద్ద చదువులు చదువుకుని డాక్టరేటె లు చేస్తూ ఉంటే చూసి ఆనందించి, వాళ్ళని ఆశేర్వదించటానికి ఆవిడ లేని వెలితి ని మాటల్లో ఎలా చెప్పగలను?<br /><br />ఆవిడ చూపించిన దారిలొ నడిచి, పది మందికి ఉపయోగపడటం కన్న మేము ఆవిడకి ఇవ్వ గలిగిన నివాళి ఏముంది.<br /><br />అదే చేసె ప్రయత్నం లో నా మనసు ని పది మంది తో పంచుకుందామని నేను ఆరాటపడి ఈ విధం గా క్రుతక్రుత్యు రాలిని అయ్యానని భావిస్తూ సెలవు తీసుకుంటున్నాను.<br /><br />ఇది వ్యక్తి గతం అయినా కూడా, ఒక తల్లి తల్చుకుంటే సమజానికి తన వంతు ధర్మం గా ఎంత సేవ చెయ్యగలదో చెప్పటానికి ప్రయత్నం చేశాను అనుకుంటున్నాను.<br /><br />"సర్వే జనా స్సుఖినో భవంతు, సమస్త సన్మంగళాని భవంతు" <br /><br />సెలవు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-4803508622158616744?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-42232557661900089212010-02-07T01:49:00.004+05:302010-03-20T14:41:00.815+05:30భార్యా భర్తల సంబంధానికి ఒక ప్రత్యేకత ఉన్నది.<br />అది తల్లీ కొడికుల- తండ్రీ కూతుళ్ళ సంబంధానికి, సోదరీ సోదరుల సంబంధానికి, ఇద్దరు స్నేహితుల (ఆడా మగా)మధ్య సంబంధానికి, ఒక ఆఫీస్ లో పని చేసే ఇద్దరు సహోద్యోగుల మధ్య ఉండే సంబంధానికి పూర్తి గా విభిన్నమైనది.<br />అసలు ఏ మానవ సత్సంబంధాలకి అయినా మౌలిక మైన సూత్రాలు అవగాహన, సర్దుబాటు, భావోద్వేగాలని అదుపు చేసుకోవటం అనేవి.<br />ఇవి లేని చోట జీవితం నిత్య సంఘర్షణే. దీనికి తోడు ఆర్ధిక స్వార్ధ కోణాలు కూడా చేరితే ఎలా విడి పోవాలా,ఎలా విడ కొట్టాలా అనే ఆలోచనలే వస్తాయి.<br />అసలు అత్త స్థానం లో కి వచ్చే తల్లి ఒక విధమైన అభద్రతా భావానికి లోనవటం వల్లనే కోడలి పట్ల ఒక శత్రుత్వ భావన మొదటి నించీ ఏర్పరుచుకుని అందుకు తగ్గట్లే ప్రవర్తించటం వలన సమస్య ప్రారంభం అయి, తరువాత తరువాత జటిలం అవుతుంది.<br /><br />ఇవి మనము సమాజం లో అనునిత్యం చూసే విషయాలే కాబట్టి, పెళ్ళి చేసి పిల్లని అత్తవారింటికి పంపించే తల్లి, ముందు గా కూతురికి అత్త అనే వ్యక్తి శత్రువు కాదనీ, తన భర్త కి తల్లి అనీ, ఆమె తన లాగే చిన్నప్పటి నించీ ఎంతో కష్ట పడి, కొడుకు ని పెంచి ఉంటుందని, అనవసర విషయాలలొ ఎక్కువ గా ఊహించుకుని అపార్ధాలు చేసుకొ వద్దని, ఆవిడ పెద్ద వయసు వల్లనో, మరే కారణం వల్లనో కొంత అకారణంగా కోపించినా నేరాలు ఎంచ వద్దనీ, కొంచెం ఓర్పు వహిస్తే సమస్యలు అవే సర్దుకుంటాయని చెప్ప గలిగితే ఎక్కువ భాగం సమస్యా నివారణ జరుగుతుందని తెలుసుకోవాలి.<br /><br />పెద్దలైన తల్లి దండ్రులు కూడా అత్త మామల స్థానం లో ఉన్నప్పుడు, కోడలి ని తమ ఇంటికి తమ తో జీవితాంతం బతకటానికి వచ్చిన తమ వ్యక్తి గా చూడగలగాలి. తాము చిన్నప్పటి నించీ ఎన్నొ కష్ట నష్టాలకి ఓర్చి పెంచుకున్న కొడుకు ఒక స్థాయి కి చేరాక, ఎక్కడి నించో వచ్చి, కాపు కి వచ్చిన చెట్టు ఫలాలు అనుభవిస్తున్న ఒక విలన్ లా గా చూడటం మానుకోవాలి. మగ పిల్ల వాడికి ఆడ పిల్లతోనే పెళ్ళి చెయ్యాలి, అదీ పరాయి అమ్మ కన్న పిల్లే అయి ఉంటుంది. రేపు మనం కన్న ఆడ పిల్ల ఇంకొక ఇంట్లో అలాంటి స్థానం లో కి వెళుతుంది అని తెలుసుకో గలగాలి.<br /><br />అటువంటి స్థితి లో ఉన్న తల్లి దండ్రులైతే, నిజం గా కొడుకూ కోడలు విడి పోవటానికి దోహద పడరు.కొడుకుని అందుకు ప్రోత్సహించరు. అంతే కాక వాళ్ళ మధ్య ఏదైనా సమస్య వచ్చి, విడాకులు తీసుకునేతంత ఘర్షణలు పడుతూ ఉంటే వాళ్ళ వంతు గా అవి పరిష్కరించటానికి ప్రయత్నిస్తారు. <br /><br />భార్యా భర్తలు అయితే విడాకులు తీసుకుని విడి విడి గా బతికే అవకాశం ఉన్నది కాబట్టి అది ఒక పరిష్కారం గా ఆలోచిస్తున్నారు.అదే ఒక కార్యాలయం లో మన పై అధికారి తో సరి పడక పోతే, మన సహోద్యోగులతో సరి పడక పోతే ఏమి చేస్తున్నాము? విడాకులు తీసుకుని విడి గా వెళ్ళే సౌకర్యం ఉన్నదా? అప్పుడు ఏమి చేస్తున్నాము, సర్దుకు పోవటానికి ప్రయత్నం చెయ్యటం లేదా? రోజుకో ఉద్యోగం మారతామా?<br />అసలు ఈ కాలం లో మనుషులకి అసహనం చాలా చాలా ఎక్కువ అవుతున్నది. అవతలి వారు తన ఆలోచన సరళి లో లేరు అనుకోగానే వెంటనే ఆ మనిషిని ఎలా అంతం చెయ్యాలి అనేటంత తీవ్ర ధోరణి లో కి వెళ్ళి పోతున్నారు. దానికి తల్లి దండ్రులనీ వెనకాడటం లేదు. మరే బంధమనీ చూడటం లేదు.<br />ఈ పరిస్థితికి కారణం, ముఖ్యం గా పిల్లలకి(ఆడ కానీ మగ కానీ) చిన్నప్పటి నించీ సహనం, సహజీవన మాధుర్యం గురించి మన పెద్దలు చెప్పినట్లు నీతి కధల లాగా చెప్పే ప్రయత్నం చెయ్యటం లేదు. జీవితం యాంత్రికమై పోయింది. ఎవరితో ఎవరు మనసు విప్పి మాట్లాడుకునే సమయం ఉండటం లేదు.సమస్యలు కుటుంబ సభ్యులతో పంచుకునే వసతి ఉండటం లేదు. భావోద్వేగాలనేవి అందరు ఏదో ఒక సందర్భం లో అనుభవించేవె. మనకి సమస్య వచినప్పుడు నిస్సంకోచం గా తల్లి దండ్రులతో చర్చించటం అలవాటు చేసుకోవాలి. అప్పుడు మనసు కొంచెం తేలిక పడుతుంది. వెంటనే అప్పటికప్పుడు నిర్నయం తీసుకుంటే, అది ఎప్పుడూ తప్పు దారి లోనే వెళుతుంది అని తెలుసుకో గలగాలి. మనో నిబ్బరం, ఓర్పు నెర్చుకుంటే ఎప్పుడైనా ఏ విషయ మైనా నష్టాన్ని నివారించవచ్చు అని తెలుసుకోవటానికి మన చదువుని, మన చుట్టూ సమాజం లో గమనిస్తున్న వ్యక్తుల తాలూకు అనుభవాన్ని ఉపయోగించుకోవటం అలవాటు చేసుకోవాలి.<br />ఇవన్నీ చాలనట్లు జీవితం లో వ్యాపార ధోరణి ఎక్కువ అయింది. అన్నిటికీ లాభ నష్టాల బేరీజులే. ఇంట్లో పెద్దలతో కలిసి బతకాల్సిన అవసరం, దానికి కావలసిన మానసిక సర్దుబాటు ధోరణి, పెద్దల పట్ల సానుభూతి ధొరణి నేర్చుకోగలిగితే సగం సమస్యలు పరిష్కరించుకున్నట్లే.<br />మనుషులు చదువు ని, ప్రపంచం నించి తెలుసుకున్న విషయాలని జీవితం లో అన్వయించుకోవాలనుకుంటే పరిష్కారాలు అవే దొరుకుతాయి. విషయం వినగానే, అది అవతలి వారు అయితే సానుభూతి చూపిస్తాము కానీ అదే తన భార్య/భర్త విషయం అయితే ఆ ద్రుష్టి లో చూడలేకపోవటమే సమస్యలకి మూలం.<br />వెతికితే పరిష్కారం దొరకని సమస్యలు అనేవి ఉండవు.<br />మన ద్రుఢమైన కుటుంబ వ్యవస్థ వైపు మెచ్చుకోలు గా పాశ్చాత్య దేశాలు చూస్తుంటే, మనము వారి విశ్రుంఖల స్వేచ్చా స్వాంతంత్ర్యాలని మెచ్చుకునే స్థితి లో కి వెళుతున్నాము.<br />పొరుగింటి పుల్ల కూర రుచేమో.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-4223255766190008921?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-23801456662649226672010-02-02T00:54:00.010+05:302010-03-02T03:03:51.303+05:30ఇప్పటికీ భారత దేశం లో ఎక్కువ శాతం ప్రజలు వ్యవసాయ, వ్యవసాయ ఆధారిత వృత్తుల పై ఆధారపడి జీవిస్తున్నారు. ప్రభుత్వ విధానాలు, బడ్జెట్ కేటాయింపులు అందుకు అనుగుణం గా ఉండాలి అనేది ఒక సర్వ సాధారణ అవసరం.<br />కానీ మన ప్రభుత్వం అందుకు విరుద్ధం గా, సరళీకృత ఆర్ధిక విధానం పేరిట వ్యవసాయ భూములని వ్యవసాయేతర కార్యకలాపాలైన ప్రత్యేక ఆర్ధిక మండళ్ళకి, పారిశ్రామిక మండళ్ళకి కేటాయించి ఆహార ధాన్యాల ఉత్పత్తి మీద ఒక పధ్ధతి <br />ప్రకారం దెబ్బ కొడుతున్నది. రైతులు ఎంత తమ అ యిష్ట త ని, అసహనాన్ని ఉద్యమ రూపం గా వ్యక్త పరిచినా ప్రభుత్వం పట్టించు కో దాల్చుకున్నట్లు లేదు.<br />గత పదిహేను ఇరవై సంవత్సరాలు గా, లాభ సాటి గా ఉంటుంది అనే మిష తో కోస్త్రాంధ్ర లో చాలా వ్యవసాయ భూములని చేపల చెరువులు గా మార్చి ఆ భూమి ని పంటలు పండించటానికి అ యోగ్యం గా మార్చారు. చేపల చెరువు గా మార్చబడిన పొలం మళ్ళీ ఏమి చేసినాఆహారధాన్యాలు పండించటానికి పనికి రాదు.<br />చేపల సాగు విధానం పూర్తిగా వేరు కాబట్టి భూమి తన సహజమైన సారాన్ని కోల్పోతుంది.<br /><span>పర్యావరణంకాలుష్యం </span> పేరు చెప్పి, తెగులు సోకి అధిక సంఖ్యా లో చేపలు రొయ్యలు చని పోయి నష్టం వాటిల్లుతున్నదనీ ఆ పొలాలని రైతులు ఇళ్ళ స్థలాలుగా మార్చి తమ నష్టాన్ని భర్తీ చేసుకున్నారు.<br />ఈ విధంగా చక్కటి నీటి వసతి ఉన్ డీ , సారవంత మై ఆహార ధాన్యాలు పండిం చ గలిగిన భూమి ని కొంత నష్ట పోయాము. ఇది చాలదన్నట్లు, ఇప్పుడు ప్రభుత్వం పెద్ద ఎత్తున వ్యవసాయ భూములని సేకరించి ప్రత్యేక ఆర్ధిక మండళ్ళకి (బడా వ్యాపార వేత్తలకి లాభం చేకుర్చతానికి )కేటాయించా టానికి ప్రయత్నించటం రైతుల పాలిత మూలిగే నక్క మీద తాటి పండు పడ్డ చందం గా ఉన్నది.<br />ఈ విధం గా రాను రాను ఆహార ధాన్యాలు పండించే భూములన్నీ సర్కార్ వారి పుణ్యమా ని కొంతా, లాభాల దృష్టి తో కొంతా హరించుకు పొతే కేవలం తిండి గింజల కోసం కుడా బయటి దేశాల దయా దాక్షిణ్యాల మీద ఆధారపడే పరిస్థితి వస్తుందేమో. మన పాలకుల కోరిక కుడా అదేనేమో.<br />ఆకలి వేస్తెమౌలికం గా తిన వలసినది అన్నం కానీ రొట్టె <span></span> కానీ. ఆదరువు గా తినే చేపలూ కాదు, పారిశ్రామికం గా ఉత్పత్తి అయిన వస్తువులు కాదు.<br />సారవంతమైన భూమి లేక పొతే ఎవరము ఏమి చెయ్యలేము, లేదా భూమి ఉన్ డీ నీటి వసతి లేక పోయినా ఏమి చెయ్యలేము. <br />ఇక్కడ అన్నీ ఉన్ డీ సర్కార్ విధానాల వలన రైతు నోట్లో ను, భారత పౌరుల నోట్లోను మట్టి కొడుతున్నారు.<br />మద్దతు ధర ఇచ్చి రైతుని ప్రోత్సహించటం, రైతుని బతికించటం బాద్య త అని అనుకోవటం లేదు.<br />సమయానికి విత్తనాలు, పురుగు మందులు సరఫరా చేసి ప్రక్రుతి ఆధారిత రంగాన్ని ఆదుకోవాలని అనుకోవటం లేదు.<br />అగ్ర దేశాలు సబ్సిడీలు రైతులకి తీసేయ్యమన్నారు కాబట్టి వెంటనే అమలు పరిచారు.<br />కొత్త రంగాలని అభివృద్ధి చెయ్యటానికి ఉన్న వనరులన్నీమళ్ళించి, వీలు అయితే సంక్షేమం అంటా మట్టి కలిపి , బోలెడంత కాలం వృధా చెయ్యటానికి సిద్ధ పడుతున్నారు కానీ, ఉన్న దాన్ని సంరక్షించి మేలు చెయ్యాలని అనుకోవటం లేదు.<br />ఆర్ధిక విధానాలలో భాగం గా ప్రభుత్వ భాగస్వామ్యం తగ్గించాలి అని మనలని శాసిస్తున్న అగ్ర రాజ్యం (ప్రపంచ బ్యాంకుద్వారా )తమ రంగాలలో ప్రభుత్వ ప్రమేయాన్ని (ఆర్ధిక ఉద్దీపన పేరు చెప్పి) అంతకంతకీ పెంచుతున్నది. <br />అగ్ర దేశాలు ఏమి శాసిస్తే దానికి తందానా తాన అనటమే పరిపాలనా ?<br />ఇది నవీన కాలపు సంక్షేమమా ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-2380145666264922667?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-41454016486584316512010-01-20T06:01:00.005+05:302010-01-20T08:24:59.473+05:30దేశం లో అభివ్రుది పేరు చెప్పి ఫ్లై ఓవర్ లు కట్టటం మొదలు పెట్టినప్పటి నించీ ఏలిన వారి తాలూకు కాంట్రాక్టర్ ల కి పండగే పండగ.<br /><br />రెండు సంవత్సరాలక్రితం హైదరాబాద్ లో ని పంజాగుట్ట లో నిర్మాణం లో ఉన్న ఫ్లై ఓవర్ నిట్టనిలువు గా కూలిపోయి దారిన పోయే వారు దాని కింద పది ప్రాణాలు పోగొట్టు కుంటే, సహాయక చర్యలు చేపట్టిన దాని కంటే వేగం గా ఆ కాంట్రాక్టర్ ని కాపాడటానికి సర్కారు ప్రయత్నం చేసింది.<br /><span></span><br />దాన్ని ప్రజలు ఇంకా మర్చి పోక ముందే డిల్లీ లో మరో రైల్వే బ్రిడ్జి నిర్మాణం లో పిల్లర్ ల లో పగుళ్ళు, నాసి రకం పనులు అని వార్తా.<br /><br />అక్కడా ఇక్కడా కుడా కాంట్రాక్టర్ లు గామన్ కంపనీ వాళ్ళే. వాళ్ళ గురించి సామాన్య మానవులు, బాధితులు మాట్లాడే లోపే, ఈ కంపనీ చాలా పెద్దది, అంతర్జాతీయం గా కుడా అనేక ప్రాజెక్టులు నిర్మించిన అనుభవం ఉన్నది అని సర్కారు వారు వాళ్ళని భుజాన వేసుకుని సమర్ధించటం మొదలు పెట్టారు.<br /><br />అప్పుడే ప్రజలకి అర్ధం అయి ఉండాలి, వీళ్ళ మీద ఎ విధమైన చర్యలు తీసుకోరని, మళ్ళీ కొత్త కాంట్రాక్టులు వీళ్ళకే కట్టబెదతారని . ఇప్పుడు అదే జరిగింది. నిర్మాణ పనులకి అర్హత సంపాదించాలంటే కనీసం కొన్ని కూలి పోవాలని, కొంత మంది ని వాటికి బలి చెయ్యాలని, అదే ప్రమాణాన్ని నిర్ణయించే విధానమని సర్కార్ నిరూపించింది.<br /><br />దీన్ని సంక్షేమం అంటారా ?<br /><br />కంచే చేను మేస్తే, కాపాడేది ఎవరు?<br /><span></span><br />వేలు లక్షలు పన్నులు కట్టి, ప్రభుత్వాలని కట్ట పెట్టి న సామాన్య ప్రజల ఇంటరెస్ట్ ల ని వీరు అలివి మాలిన అవినీతికి తాకట్టు పెట్టారనుకోవచా?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-4145401648658431651?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-86390846101670904222010-01-20T05:15:00.003+05:302010-01-20T05:35:05.610+05:30అన్న గారిని తలచు కుంటే ప్రతీ తెలుగు వాడికి ఓడలు పులకరిస్తుంది అంటే అతిశయోక్తి (పౌరాణిక పాత్ర ల కి సంబందినంత వరకు ) కాదేమో.<br />కానీ తెలుగు ఆత్మా గౌరవానికి సంబంధించినంత వరకు నా అనుభవం పది మందితో పంచుకోవాలని ఈ ప్రయత్నం చేస్తున్నాను.<br />నేను పంతొమ్మిది వందల ఎనభై తొమ్మిది లో గుజరాత్ వెళ్ళటం జరిగింది. అక్కడ గ్రామీణ ప్రాంతాల లో గుజరాతీ భాష తప్ప హిందీ కానీ ఇంగ్లీష్ కానీ ఎవ్వరు మాట్లాడరు. నన్ను వాళ్ళు ఎక్కడి నించి వచారు అని అడిగారు. నేను ఆంద్ర ప్రదేశ్ అని చెప్పగానే, ఓహో ఎన్టీ రామా రావు గారి రాష్ట్రమా అని అడిగే టప్పటికి నాకు చాల ఆశ్చర్యం వేసింది. నేను వెళ్ళిన చోట విద్య, లోక జ్ఞానం, సామాన్య విషయ అవగాహన చాలాచాలా తక్కువగా నేను గ్రహించాను. అలాంటి చోట వాళ్ళు ఆయన గురించి ప్రస్తావించి, మమ్మల్ని ఆ రాష్ట్రం వారిగా చూడటం ఎంతోగొప్ప గా అనిపించింది. <br />అదీ ఆయన ప్రభావం అని తెలుసుకుని మేము ఆశ్చర్యం తో కూడిన సంతోషం అనుభవిన్చాము<br />ఇప్పుడు ఆంద్ర ప్రదేశ్ లో ఉన్న స్థితి తెలుసుకుంటే ఆయన ఆత్మా ఘోశిస్తుందేమో.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-8639084610167090422?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-79932352410152519472010-01-16T04:17:00.013+05:302010-01-16T05:30:11.433+05:30శాంతి భద్రతలని రక్షించి మనకి ప్రశాంతమైన జీవితాలని అందించే ఒక ఉన్నత స్థాయి అధికారి కి ఒక విషయం గురించి వ్యక్తీ గత స్థాయి లో కానీ, సాంకేతిక పరంగా కానీ, పూర్వ అనుభవం తో కానీ వ్యాఖ్యానించే అర్హత, అధికారం, స్వేఛలేవు. వారి అభిప్రాయాలని నిస్సంకోచం గా నిర్భీతి గా వ్యక్త పరిచే అవకాశంప్రజాస్వామ్యం లో లేదనిమన రాజకీయ నాయకులు నిరూపిస్తున్నారు.<br /><br />డీజీపీ గిరీష్ కుమార్ గారు ఒక బాధ్యతా గల ఉద్యోగి. ఒక ఉన్నత స్థాయి అధికారి. శాంతి భద్రతల సంరక్షణ లో అనుభవం ఉన్న వ్యక్తీ. ఆయనేమి ఒక రాజకీయ నాయకుడు కాదు. ఏదో పబ్బం గడుపుకోవటానికి ఏదో ఒక వ్యాఖ్య చెయ్యటానికి. ఎంత సమర్ధత ఉన్నా, ఎన్ని అర్హతలు ఉన్నా వారి ఇష్టం వచినట్లు వ్యవహరించటానికి వారికీ నియమాలు, పరిమితులు ఉన్నాయి. అలాంటి వ్యక్తీ రూపొందించే రిపోర్ట్ లు కొంత సాంకేతికం గాను, పూర్వ అనుభవం తో నూ ఉంటాయే కానీ వారికి రాజకీయ ఎత్తుగడల అవసరం ఏముంటుంది?<br /><span style="font-size:0;"><span style="font-size:0;"><br />పదే</span> పదే వారి వ్యాఖ్యలని ఉప సంహ రించుకోమని రాజకీయ నాయకులు కోరటం ఏ ప్రజా స్వామ్యానికి నిదర్సనం? ఏ అర్హత (కేవలం రాజకీయ కేళి లో నెగ్గి ) (క్షమించాలి ఈ మాట అంటున్నందుకు ) లేకుండా, నిపుణులైన వారి సేవలని సకుటుంబం గా అనుభవిస్తూ వాళ్ళని చిన్న పెద్ద మాటలంటూ </span><span style="font-size:0;">వారి సంరక్షణ లో నే రోజు వారీ జీవితాన్ని ప్రశాంతంగా నెట్టుకొస్తున్న ఈ రాజకీయ నాయకులు ఆగడాలు మన ప్రజా స్వామ్యం లో నే అనుకుంటే మనము సిగ్గు పడాలేమో</span><br /><span style="font-size:0;"></span><br />ఈ ప్రజలేటు పొతే నాకేం అని వాళ్ళు ఒక్క క్షణం విశ్రమిస్తేమన దైనందిన జీవితాలు ఈ రాజకీయ నాయకుల స్వార్ధ కేళి లో గుండె దుడుకు గా నడవ వలసినవే.<br /><span style="font-size:0;"></span><br />సామాన్య ప్రజలకి వీసమెత్తు ఉపయోగ పాడనీ ఈ రాజాకీయ నాయకుల వ్యక్తీ గత దూషణలు, ఆవేసపు వ్యాఖ్యలు ఉపసంహరించు కోమని, ఉద్యమించి విజయం సాధించ గల రోజు ఎప్పుడు వస్తుందో కదా.<br /><br />ఇలా మనకి నచని ప్రతి వ్యాఖ్య ని ఉపసంహ రించుకోమని వత్తిడి చేస్తే మన ప్రియతమా నాయకుడు కేసీఆర్ ప్రతి రోజు ప్రతి మాటని తూకం వేసి నోరు సంబాలించుకుని మాట్లాడాలి. ఆ మాట కొస్తే ఏ రాజకీయ నాయకుడు వివాదాలకతీతం గా మాట్లాడుతున్నారు?<br /><br />రాజకీయ నాయకుల కి ఉన్న వాక్ స్వాతంత్ర్యం, వ్యక్తీ గత స్వేఛ వాళ్ళని అను నిత్యం కాపాడుతున్న అధికారులకి నిపుణుల కి లేక పోవటం శోచనీయం.<br /><span style="font-size:0;"></span><br /><span style="font-size:0;">అందరు ఉన్నత స్థాయి అధికారులు ఒకే విధం గా ఏ ఎండా కి ఆ గొడుగు పడతారు అనుకుంటే పొరబాటే. </span>వాళ్ళ ప్రత్యెక విషయ పరిధి లో కి సామాన్యులు చోచుకు పొతే సామాన్య మానవుడి కి అందే సేవల లో నాణ్యత తగ్గి తీరుతుంది. అందుకే ఎవరి పని వాళ్ళని చేసుకో నివ్వాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-7993235241015251947?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-342987770888717552009-12-27T04:31:00.005+05:302010-01-11T00:32:27.434+05:30ఊరికే నినాదాలు చెసి, సానుభూతి చుపిస్తే కడుపు నిండదు. ఆకలి వేసిన వాడికి అన్నమో రొట్టో పెడితే కడుపు నిండుతుంది.<br />ప్రతి రాజకీయ నాయకుడు అవతలి వాళ్ళు ఎమి తప్పు చేఆశారో పదే పదే చెబుతూ, సభలల్లొ వ్యక్తి గత దూషణలకి దిగుతున్నారే కానీ, అవకాశం ఇస్తే తాము ఏ విధమైన (ఆచరణ సాధ్యమైన)విధానాలు పాటించ దల్చుకున్నారు, ఏ విధంగా ప్రజా జీవితం మెరుగు పరచ దల్చుకున్నారు అనే విషయం ప్రస్తావించటం లేదు.<br />ఇంత గొంతు చించుకు అరుస్తున్న నల్గొండ ఫ్లోరైడు సమస్య ఇప్పటి వరకు సమస్య గానే ఎందుకు మిగిలి పోయింది? అక్కడి నించి రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం లేదా?<br />అలాగే మన గౌరవనీయ తెలంగాణా ప్రజా నాయకుదు కేసీఆర్ ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న కరీం నగర్ ప్రాంతం లొ చేనేత కార్మికులు ప్రాణ త్యాగాలు ఎందుకు చేస్తున్నారు? ఆకలి చావులు ఎందుకు ఎక్కువ అవుతున్నాయి? ఆ నరఘోష ఆపటానికి ఆయన తీసుకున్న చర్యలు ఎమిటి?<br />అవునులే ఆయనికి బయట పల్లకీ మోత లో ఇంట్లొ ఈగల మోత పట్టించుకో వలసిన విషయం గా కనిపించక పొయి ఉండచు.<br />అసలు ఇంతకీ తెలంగాణా వేర్పాటు నాయకులు ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఎర్పడితే, ఇప్పటి వరకు కలిగిన నష్టాన్ని తాము ఎల పూడ్చ దలచుకున్నారు, రాష్ట్ర (వారు కోరుకున్న ప్రత్యేక రాష్ట్రం) సర్వతొముఖ అభివ్రుద్ధికి తమ ప్రణాలికలు ఎమిటి? అని ఒక్క సభలొనైనా ప్రస్తావిస్తున్నారా?<br />బాధ్యతలు లెని హక్కులు ప్రమాదకరం.<br />స్వాంతంత్ర్యం వచిన తరువాత, ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఎర్పడిన ఈ ఎభై మూడు సంవత్సరాలనించి తెలంగాణా ప్రాంత శాసన సభ్యులు, పార్లమెంట్ సభ్యులు తమ తమ వెనుకబడిన ప్రాంతాల అభివ్రుద్ధికి ఎమైనా కార్యా చరణ ప్రణాలికలు రూపొందించించి, అవి చట్ట సభలలొ ప్రభుత్వ ద్రుష్టి కి, ఇతర సభ్యుల ద్రుష్టి కి తీసుకు వచారా? తమ సమస్యల పరిష్కారానికి పోరాడి సాధించుకొ గలిగారా?<br />ఆ పని ఎందుకు చెయ్య లెక పోయారు? పదవిలోకి వచెవరకు ఎల వస్తామా అనే రంధి, వచాక ఈ 5 సంవత్సరాలూ తము ఎంత సంపాదించి వెనక వేసుకొగలము, తమ బంధు / ఆస్రితులకి ఎలా పదవ్లు కట్ట బెట్టాలి అనె రంధి- దీనితోనె సరిపోతున్నది. ఇంక ప్రజా సమస్యలు ప్రస్తావించె సమయం ఎక్కడ పాపం, మనమె అర్ధం చేసుకోవాలి. కాబట్టి సమస్యలు అనేవి ఇంకొక 50 సంవత్సారాలు గడిచినా , ప్రత్యెఏక రాష్ట్రం వచినా ఎక్కడ వేసిన గొంగళి అక్కడె అని పాపం ఈ పిచి ప్రజలకి తెలియక అనావసరంగా కాలం వ్రుధా చెసుకుంటున్నారు.<br />ఈ విషయం అమాయక ప్రజలు ఎంత త్వరగా తెలుసుకుంటె ఈ ఉద్యమ ఉధ్రుతం అంత త్వరగా తగ్గి ప్రశాంత వాతా వరణం ఏర్పడుతుంది.<br />ఈ ఉద్యమాల వలన రజకీయ నాయకుల స్వార్ధ ప్రయోజనాలు నెరవేరుతాయె కాని, సామాన్య పౌరుడి కదుపు నింపేది, వాళ్ళ నెల జీతాలే.<br />హైదరాబాదు లో ఉన్న అనేక మంది మధ్య తరగతి, ఆ మాట కొస్తె ఈ మానవ, ఆస్తుల, మారణ హొమం జరుగుతున్న ఏ ప్రదెశం లొ ఉన్న మధ్య తరగతి వాళ్ళు ఐన ఆయా ప్రదెశాలలొ ఉండటానికి ప్రభుత్వొద్యొగాలొ, ఆ ప్రాంతాలలొ ఉన్న ప్రైవెటు సంస్థలలొ ఉద్యొగలొ కారణం. వాళ్ళు ఆ ఉద్యొగలలొ ఏ రిక్రూట్మెంట్ బొర్దు ద్వారానొ, ఇంకొక రకమైన పరీక్షలు రాసి మెరిట్ మీద ప్రవెసించిన వారె కాని, ఇంకొకరి హక్కులు కాల రాసెటంత అవసరం కాని అక్కర కాని లెనివాళ్ళె.ఎవరొ పెద్దలు చెప్పినట్లు ఇప్పటికైన బాధ్యత కల నాయకులు తమ నాయకత్వ బలపరీక్ష మానెసి, సమస్యని ఎవరు స్రుష్టించారు అనె చర్చ మానెసి, వాళ్ళె దీనికి పరిష్కారం చుపాలి అనె పలాయన వాదం మానెసి తమ వంతు చిత్త శుధి తొ కల్లొలిత ప్రాంతాలకి వెళ్ళి వాళ్ళని శంతింప చెసి,ధైర్యం గ నమ్మకంగ మాట్లాడితే అది ఆశించె ప్రజలకి కొంత ఊరట కలుగుతుంది. ఇప్పుదు వెంటనె చెయ్యవలసిన పని అది కాని, నిరాహార దీక్ష సిబిరాలు నడపటం కాదు. నాయకు లనె వాళ్ళు ఇలాంటి ఉద్యమాల నించె పుట్టుకొస్తారు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-34298777088871755?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-91537642948415210852009-12-22T02:11:00.003+05:302009-12-22T03:00:43.775+05:30ప్రస్తుతం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో ఉన్న ఉద్రిక్త పరిస్థితులని శాంతింప చెయ్యటానికి మీడియా ఒక నిర్మాణాత్మక, బాధ్యత గల పాత్ర నిర్వహిస్తే బాగుంటుందని సేనియర్ పాత్రికేయులు, పెద్దలు పొత్తూరి వెంకటేశ్వర రావు గారు వెలిబుచిన భావం తో నేను ఏకీభవిస్తున్నాను.<br /><br />ఇలాంటి విపత్కర పరిస్థితులు నెలకొన్నప్పుడు మీడియా పాత్ర చాలా ప్రముఖమైనది అనటం లో ఏ మాత్రం సందేహం లేదు. వారు ప్రజల ఆవేశాలని, అల్లర్లని, హింసని యధాతధంగా ప్రసారం చెయ్యటం వలన అది చూసి మిగిలిన ప్రాంతాలలో వాళ్ళు మేము తక్కువ కాదు, వాళ్ళ కంటే ఎక్కువగా మా అభిప్రాయాలని, భావోద్వేగాల్ని వ్యక్త పరచ గలము అన్నట్లు ప్రవర్తించటం జరుగుతున్నది. ఇలాంటివి వీలైనంత తగ్గించి, రాజకీయ నాయకుల ప్రసంగాలని వీలైనంత సామరస్య పూర్వక ధోరణి లో నిర్వహించి ప్రసారం చేస్తే ప్రజలకి, ప్రజల ఆస్తులకి మేలు చేసిన వాళ్ళు అవుతారు.<br /><br />ఈ ప్రాంతపు నాయకుల దిష్టి బొమ్మలని వాళ్ళు తగల బెట్టటం, వాళ్ళ నాయకుల బొమ్మలని వీళ్ళు తగలబెట్టటం ఎంత అనాగారికమో తెలుసుకునే పరిస్థితిలో విద్యార్ధులు లేని సందర్భం లో మీడియా లో చూపించే క్లిప్పింగుల విషయం లో కొంత జాగ్రత్త పడటం అవసరం కాదంటారా? ఆలోచించండి. మనసులో వచ్చిన ఆలోచన కంటే, కంటితో చుసిన విషయం మనిషిని ఎక్కువ ఆవేశానికి గురి చేస్తుంది. అలాంటప్పుడు మీడియా ఎంత జాగ్రత్త వహించాలో బాధ్యత గల వారు చెప్పించుకోవలసిన అవసరం ఉన్నదా?<br /><span></span><br />తమ చానెల్ ప్రత్యేకతని కాపాడుకోవటం అంటే ప్రజా హింసని ప్రేరేపించటం కాకూడదు కదా. <br /><br />ప్రజలు అంటే విద్యార్ధులు, ఉద్యోగస్తులు, వ్రుత్తి వ్యాపారాలు చేసుకునే వాళ్ళు విచక్షణా రహితంగా ప్రభుత్వ (నిజానికి ప్రజల ) ఆస్తులు తగల బెడితే మళ్ళీ ఆ నష్టం పూడ్చటానికి ఎన్నెన్ని పన్నులు కట్టాలి అనేది ఆలోచిస్తున్నారు అనిపించటం లేదు.<br /><br />ప్రభుత్వ కార్యాలయాలలో రికార్డులు నాశనం చేస్తే, తమ లాంటి ఒక సామాన్య జీవి కి ఏ విషయంకంగా కాని జరిగే నష్టం ఏమిటో వీరి ఆవేశం చల్లారాక తెలుసుకున్నా ప్రయోజనం ఉంటుందా?<br /><br />జరిగిన నష్టాన్ని పుడ్చాగాలమా? ఆవేశం ఎప్పుడు ఆలోచనని చంపేస్తుంది.<br /><br />మన విద్యార్ధులు ఇంట ముర్ఖులా అని ప్రపంచం విస్తు పోయే లాగా ప్రవర్తించటం ఏ నాగరికతకి, విద్య కి చిహ్నం?<br /><br />వాహనాలు తగలబెట్టటం, షాప్ ల ని ధ్వంసం చెయ్యటం వలన కలిగే ఆర్ధిక నష్టాన్ని ఈ ఆవేశ పరులు అంచనా వెయ్యగాలుగుతున్నారా ? ఆ చిన్న వ్యాపారులు ఏ బ్యాంకు ఆర్ధిక సహాయం తోనో వ్యాపారాలు చేసుకుంటూ ఉంటె, ఫర్నిచర్ ని నాశనం చేసి, అద్దాలు పగల గొట్టి, వారి కసి తీర్చుకుంటే, వాళ్ళు ఎప్పుడు కోలుకోవాలి? బ్యాంకు అప్పులు ఎలా తీర్చాలి ? అని బాధ్యత గల ఏ పౌరులైన ఆలోచిస్తున్నారా?<br /><span></span><br /><span>ఏ బ్యాంకు ఐన తన దగ్గర ప్రజలు దాచుకున్న సొమ్ము లో నించే అప్పులు ఇస్తుంది. ఇలాంటి సందర్భాలలో మా అప్పులు మేము వసూలు చేసుకునే అవకాసం లేదు, కాబట్టి మేము మీ డిపాజిట్లు తిప్పి ఇవ్వలేము అంటే మనము ఉరుకుంటామా? ఆలోచించండి.</span><br /><span></span><br /><span>ఇంతటి హింసని ప్రేరేపించిన ఏ రాజకీయనాయకుడైనా దీన్ని ఆలోచించారా? </span>ఏది జరిగిన సామాన్య మానవుడి బ్రతుకే రోడ్డున పడుతుంది.<br /><br />ఆవేశం ఎంత కాలం ఉంటుంది? అది చల్లారాక పోగొట్టుకున్న సంపద తిరిగి వస్తుందా? పోయిన ప్రాణాలు తిరిగి వస్తాయా ? కుటుంబాలకి జరిగిన నష్టం ఒకరు పూడ్చ గలిగిందా ? ఆలోచించండి.<br /><br />మనది మహాత్ముడు పుట్టిన అహింసా భూమి. ఏ కోర్కె నైనా శాంతియుత విధానం లో ఎలా సాధించు కోవాలో మన పెద్దలు మనకి బాట చూపారు.<br /><br />మీకు తెలుసా? జపాన్ దేశం లో నిరసన ఒక వినూత్న పదాతి లో వ్యక్త పరుస్తారుత. అది ఏమిటంటే మామూలు కంటే ఎక్కువ పని చెయ్యటం. మనము కుడా అది నేర్చుకుంటే అది నాయకత్వ దృష్టి ని ఆకర్షించ వచ్చు.<br /><br />బాధ్యత కల రాజకీయ నాయకులారా ఇంకా ఆలస్యం చెయ్యకుండా మీరేదో చేస్తారు అని ఆశించే ప్రజలకి ఒక నిర్మాణాత్మక శైలి లో సందేశాలు ఇచి, ఈ మారణ హోమాన్ని ఆపండి.<br /><br /> ఓ మీడియా వాళ్ళ లారా, టీవీ లో ప్రసారం చేసే క్లిప్పింగుల పట్ల బాధ్యత వహించండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-9153764294841521085?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-19397949289087786042009-12-19T00:37:00.017+05:302009-12-23T05:35:01.578+05:30<span style="font-size:+0;">రాజకీయ </span>పార్టీల నాయకుల ఆంతర్యం అంతరాత్మ తెలియక <span style="font-size:0;">, </span>వారిని అనుసరించి ఉద్యమాలలో పాల్గొనే సామాన్య మానవుడి బతుకు గాలిలో పెట్టిన దీపం చందం ఊగిసలాడుతున్నది.<br /><br /><br /><br />నలభై సంవత్సరాల మాట పక్కన పెడితే, గత ఐదారు సంవత్సరాలుగా తెలంగాణా అనే నినాదం కాస్త ఊపు అందుకున్న మాట వాస్తవం. సరే రెండు మూడు సంవత్సరాలుగా, ఎప్పుడు ఐతే తమకి సీట్లు తగ్గటం మొదలు పెట్టాయోఅప్పటి నించి,టీఆరెస్ నాయకులు తమకి చేతనైన గిమ్మిక్కులన్నీ చెయ్యటం మొదలు పెట్టాయి. దీనికి తందానా <span style="font-size:+0;">తాన </span>అని <span style="font-size:0;"><span style="font-size:+0;"></span>, </span>సాధ్యాసాధ్యాలు ఆలోచించకుండా <span style="font-size:0;">, </span>ఏ మాత్రం హోంవర్క్ <span style="font-size:+0;"></span>చెయ్యకుండా, తాత్కాలిక రాజకీయ ప్రయోజనాలని ఆశించి మిగిలిన రాజకీయ పక్షాలన్నీ మేము తెలంగాణా కి అనుకూలం అంటూ పాట పాడటం మొదలు పెట్టాయి. కేంద్రం ప్రకటించినప్పుడు కదా, అసలు ప్రకటనే రాదు అనే నమ్మకంతో ఇప్పటి వరకు వ్యవహారాన్ని నడిపించాయి.<br /><br />అసలు ఆ <span style="font-size:+0;">పరిస్థితి </span>వస్తే <span style="font-size:0;"><span style="font-size:+0;"></span>, </span>తీర్మానాన్ని ప్రవేశ పెడితే తమ వ్యూహం ఏమిటి, విధి విధానాలు ఏమిటి, ఎవరికీ అన్యాయం జరగకుండా ఉండటానికి తాము అనుసరించ దల్చుకున్న <span style="font-size:+0;"></span>పధతులు ఏమిటి, నీటి వనరుల పంపిణీ లోను <span style="font-size:0;">, </span>ఎలాన్గానా ప్రాంతాన్ అభివ్రుది చేయబడిన మౌలిక సదుపాయాలలో తమకు న్యాయం గా రావలసిన వాటా ఎలా అడగదల్చుకున్నారు అనే విషయాల పట్ల హోం వర్క్ <span style="font-size:+0;"></span>చేసి ఉండాలి. కాని మన దురదృష్టం కొద్దీ మనకున్న నాయకులందరూ అవకాసవాదులే తమ వంతు ప్రక్రియ <span style="font-size:+0;">తాము </span>చెయ్యకపోగా, ప్రజల మనోభీష్టం ఇంటప్రగాధం గా ఉన్నాడని మేము ఉహించలేదు అనే ప్రకటన ఇవ్వటానికి సిగ్గు పడటం లేదు .<br /><br /><span style="font-size:+0;"></span><br /><br /><br /><span style="font-size:+0;"></span>ఇవ్వాళ్ళ ఆ కారణం వల్లనే <span style="font-size:+0;">కేంద్రం,</span> రాష్ట్రం లో మిగిలిన రాజకీయ పార్టీలన్నీ <span style="font-size:+0;">ఇందుకు </span><span style="font-size:+0;">సుముఖం </span>ఉన్నాయ్ అనే సందేశం అందింది కనుకనే మేము ధైర్యం చేసాము అని చెప్పే పరిస్థితి వచ్చింది.<br /><br /><span style="font-size:0;">ప్రత్యెక</span> తెలంగాణా ప్రకటన చేసే ముందు, మమ్మల్ని ఎవరిని సంప్రదించలేదు అనే సాకు ఎంతఅవకాసవాదమో చెప్పాలంటే మనము కొత్త నిఘంటువులని వెతకాలి.<br /><br />రాష్ట్ర విభజన అంటూ జరిగితే, ఫలానా ఫలానా ప్రదేశాలు రాష్ట్ర పరిధి లో కి వస్తాయి, కామన్ <span style="font-size:0;">నిధుల </span>మరియు వనరుల పంపకం ఇలా ఉంటుంది, దీని వలన లాభ నష్టాలు ఇవి అని అన్ని ప్రాంతాల నిపుణులని, నాయకులని పిలిచి చర్చలు జరిపి సూత్ర ప్రాయం గ ఒక ముసాయిదా ని తయారు చెయ్యటం అనే ప్రక్రియ కేంద్రం చెయ్యకపోవటం బాధ్యతా రాహిత్య <span style="font-size:0;">చర్య. </span>ఈ పని <span style="font-size:0;"></span>రాష్ట్రం లోని మిగిలిన అన్ని (తెలంగాణా ని సమర్దిస్తున్నాము అని ప్రకటించిన )రాజకీయ పార్టీలు కూడా చేసి ఉండాలి. అందరు కలిసి చేసిన బాధ్యతా రాహిత్య పనుల వలన ఇవ్వాళ్ళ సామాన్య మానవుడి బ్రతుకు నది రోడ్డు <span style="font-size:+0;"></span>మీద పడింది.<br /><span style="font-size:+0;"></span><span style="font-size:+0;"></span><br /><br /><br />సామాన్య పరిపాలన లేదు, సంక్షేమ పధకాల అమలు లేదు . సగటు <span style="font-size:+0;"></span>జీవితం స్తంభింతమే కాక <span style="font-size:+0;">బడుగు </span>జీవి <span style="font-size:+0;">బ్రతుకు </span>ప్రశ్నార్ధకం అయింది. దీనికి జవాబు దారులు ఎవరు ?<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />పెద్ద పెద్ద పారిశ్రామిక వేత్తలకి ఇప్పుడు జరుగుతున్నా నష్టం వేళ కోట్ల లో ఉన్నది అంటే దాని ప్రభావం రేపు కట్ట లేని పన్నుల రూపం లో అది మొత్తం ఆర్ధిక వ్యవస్థని దెబ్బ తియ్యడా ? ముందు ముందు ఉన్నా పరిశ్రమలు కొత్త చోటికి తరలి పోవని నమ్మకం ఏమైనా ఉన్నదా? కొత్త పరిశ్రమలని ఆకర్షించటానికి కావలసిన <span style="font-size:+0;">వాతావరణం, </span>వాళ్ల నిబంధనలకి కట్టు బడటం అనే ప్రక్రియ లో వెనక బద్దాము , అందుకే కొన్ని పరిశ్రమలు వేరే రాష్ట్రాలకి తరలి పోయాయి అని బాధ పడుతుంటే , ఇప్పుడు ఉన్నవి పోయే పరిస్థితి వచ్చింది.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:+0;"></span><br /><br /><br />దీనికి మూల్యం ఎవరు చెల్లిస్తారు ?<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />అంతర్జాతీయ సంస్థలని ఆకర్షించాలంటే, నాయకులకి ఏంటో ముందు <span style="font-size:+0;">చూపు, </span>అవగాహన ఉండాలి. మన అభివ్రుది పట్ల ఏంటో నిబధత ఉండాలి. కేవలం సందేశాలు ఇవ్వటం వలన, వేర్పాటు ధోరణుల వలన ఏమి సాధించలేము. రేపు మన ఆర్ధిక వ్యవస్థ బలోపేతం అవ్వాలంటే , ఈ పోటీ ప్రపంచం లో వచ్చిన ప్రతి అవకాసం ఉపయోగించుకోవాలంటే రాజకీయాలకి అతీతం గా ఆలోచించగలగాలి.<br /><br /><br /><br /><br /><br />చాలా దేశాలకి లేని ప్రత్యేకతలు -వనరుల <span style="font-size:+0;">రీత్యా (</span>ప్రక్రుతి మరియు మానవ ), వాతావరణ రీత్యా, మన దేశానికి ఉన్నాయి. దుబాయి దేశం తీసుకుంటే అక్కడ వర్షాలు లేవు, త్రాగు నీటి సౌకర్యానికి కావలసిన నదులు లేవు, ఖనిజ సంపద లేదు, వ్యవసాయ యోగ్త్యత (నీటి వనరులు లేక ) లేదు, వాతావరణ సమతుల్యత లేదు. అయినా అక్కడి నాయకులకి (ప్రభుత్వానికి ) అభివ్రుది చెందాలన్న తపన , తృష్ణ , అమెరికా లాంటి అభివ్రుది చెందినా దేశం తో పోటీ పాడాలన్న కసి ఉన్నయి కాబట్టి రాత్రింబవళ్ళు కష్ట పది అనుకున్నది అనుకున్నట్లు ప్రణాళిక బద్దం గా సాధిస్తున్నారు. ఒక ఇరవై సంవత్సరాల క్రిత్రం దుబాయి ఒక ఎడారి మాత్రమె. ఈ ఇరవై సంవత్సరాలలో వాళ్ళు సాధించినది చుస్తే ఎవరైనా మేచుకుని తీరవలసిందే. ఇప్పుడు వారు కూడా ప్రపంచ మాంద్యం లో కొంత ఇబ్బంది <span style="font-size:+0;">పడుతున్నా, </span>వాళ్ళ కున్న ఆ అంకిత భావం తో తిరిగి పుంజు కోవటానికి ఎంతో సమయం పట్టా <span style="font-size:+0;">దు. </span><br /><br /><br /><br /><br /><br />ఇక్కడ మనము చెప్పుకుంటున్నది పాలితులకి తెలంగాణా అభివ్రుది కాంక్ష, అంకిత భావం.<br /><br /><br /><br /><br /><br />మనకి అన్నీ <span style="font-size:+0;">ఉంది </span>కూడా మన వ్యక్తీ గత కక్షల <span style="font-size:+0;">కోసం, </span>సాధించిన అభివ్రుధిని మన చేతులతో మనమే నాశనం చేసుకోవటానికి సిద్ధ పడుతున్నామంటే మన అవివేకం ఏ స్థాయి <span style="font-size:+0;">లో </span>ఉన్నదో తెలుసుకుని సిగ్గు పడాలి.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ప్రజా నాయకుడు కెసిఆర్ గారు బ్రహ్మాండం బద్దలు అయినా భూ కంపం వచ్చిన ఉద్యమం నడిపి తీరుతాను. అని ప్రజలకి హామీలు ఇస్తున్నారు. భూ కంపం <span style="font-size:+0;">వస్తే </span>మిగిలేది స్మసానమే కానీ, పచదనమూ కాదు, అభివ్రుది <span style="font-size:+0;">కాదు. </span><br /><br /><br /><span style="font-size:+0;"></span><br /><br /><br />ఇది ఎంత పెద్ద దేబ్బో ఈ అవకాశవాద రాజకీయ నాయకులకి తెలుస్తున్నదా? వాళ్లకి అసలు మనస్సాక్షి అనేది <span style="font-size:0;">ఉన్నదా?</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:0;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-1939794928908778604?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-33364731409963738612009-12-18T03:05:00.005+05:302009-12-19T06:39:56.916+05:30రాజకీయాల్లొ నాటకీయత పెరుగుతున్నదే కాని, ప్రజా సంక్షెమం అనేది 'నేతి బీరకాయలొ నెయ్యి <span style="font-size:0;">లాగె'</span> కనిపించకుండా పొతున్నది.<br /><span style="font-size:0;"></span><br />ఇవ్వాళ సమైక్య ఆంధ్ర కావాలని ఇంత గా నినదిస్తున్న నాయకులు, 1974 లొ ఆంధ్ర ఉద్యమం ఎందుకు చెశారని,ఒక తెలంగాణ నాయకుదు తెలివిగా మీడియా లొ ప్రశ్నించారు.<br />నిజమే, అది 40 సంవత్సరాల కిందటి మాట. అప్పటికి రాష్ట్రం ఇంత అభివ్రుది చెందలేదు. అప్పటి రాజకీయ నాయకులు ఇంత గా నోరు పారేసుకోలేదు . ఇంత అసభ్య పద జాలం ఉపయోగించలేదు.<br /><br /><span style="font-size:0;"></span>పెద్దలు చెప్పినట్లు, "మాటకి మాట తెగులు, నీటికి నాచు తెగులు".<br /><br />"తమలపాకు తొ నువ్వొకటి అంటె తలుపు చెక్క తొ నెనొకటి అంటాను" అన్నట్లు, కెసీఅర్ గారు హీనమైన, అసభ్య పదజాలం ఉపయోగించి ఆంధ్రులని తిట్టెటప్పటికి ఆంధ్ర నాయకులందరు ఆత్మ రక్షణ లొ పడాల్సి వచింది.తమ ప్రజలకి సమాధానం చెప్పుకొవలసిన పరిస్థితి ఎర్పద్డింది.<br /><span style="font-size:0;"></span><br />ఈ విషయం మొత్తం లో ఆలొచించవలసింది, ఆ వెళ (1974 లొ) హైదరాబాదు ఇవ్వాళ ఉన్నంత సంపదతొ, అవకాశాలతొ విదెశీయులని పెట్టుబదులతొ ఆకర్షించె స్థితి లొ లెదు. బహుశ అందుకె గౌరవనీయులు ఆనాటి నాయకులు అందరు ఊరుకున్నారు .<br /><span style="font-size:0;"></span><br />ఆ తరువాత ఎంతొ మంది ముఖ్య మంత్రులు తెలంగాణ నించి వచ్చిన వారు కూడా (పివి నరసిమ్హరావు గారు, తి అంజయ్య గారు, జలగం వెంగళరావు గారు)పరిపాలించారు. అప్పుడు ఈ ఆక్రోసిస్తున్న నాయకులు మాకేమి చేసారు అని కానీ , మాకు అన్యాయం జరిగింది అని కానీ అడగలేదు. వాస్తవానికి అన్యాయం జరగలేదు కాబట్టి.<br /><span style="font-size:0;"></span><br />ప్రభుత్వోద్యోగాలు స్టాఫ్ సెలక్షన్ కమిషన్ ద్వారా కాని, రైల్వే ఉద్యోగాలు ఐతే రైల్వే రిక్రుత్మేంట్ బోర్డు ద్వారా కాని మెరిట్ ప్రాతిపదికన భర్తీ చేయబదతాయే కాని, ప్రాంతీయ ప్రాదిపదికన అన్యాయమైన విధానాల ద్వారా కాదు అనే విషయం ఈ విద్యవేత్తలకి తెలియదా? ఇక ప్రైవేటు ఉద్యోగాలు, ఆయా సంస్థల భర్తీ విధానాల ద్వారా జరుగుతాయ్ కాని, వాటికి ప్రాంతీయత, అన్యాయం, మోసం హక్కులు కాలరాయటం అనే ప్రసక్తి ఉండదు అని మేధావులు తెలుసుకుంటే ప్రజలని మోసం చేసే నినాదాలు ఆక్రోశాలు ఉండవు.<br /><br />ఇవ్వళ కెసీఅర్ చెప్పేవరకు మేధావులకి , లాయర్లకి తెలంగాణ వాదమే గుర్తు రాలెదు. ఎందుకంటే ఈ ప్రజాహింస, వెర్పాటు ధొరణి ఆయన ఒక పధకం ప్రకారం జనాలని రెచగొట్టి , తన పట్ల తన స్వంత పార్తి లొ నె ఉన్న అసంత్రుప్తి సెగలని చల్లార్చి వాళ్ళ దృష్టి మళ్ళించి అసమ్మతి ని అణచి వెయ్యటానికె పన్నిన వ్యుహం అంటె తప్పు అవుతుందా?<br /><br />ఇంకా విచిత్రం ఎమిటంటె ఇవ్వళ, ప్రజా రాజ్యం పార్టీ తెలంగాణ విభాగం వాళ్ళు చిరంజీవి నించి విడిపొయి టీఆరెస్ లో చేరకుండా , "తెలంగాణ ప్రజారాజ్యం పార్టి" అనె కొత్త పార్టి గా ఆవిర్భావిన్చాతానికి సిద్ధ పడుతున్నారు అంటె, దీని బట్టి మనకి ఎమి అర్ధం అవుతున్నది, కెసీఅర్ ని వాళ్ళు తమ నాయకుడుగా ఆమొదించటానికి సిద్ధం గ లెరు. అలాగె తెలుగు దేశం (తెలంగాణా ) అయినా ,మరో పార్టీ ఐన.<br /><br />ప్రజలు, ప్రజా నాయకులు ఇంతటి చైతన్యాన్ని, శక్తిని పెరిగే నిత్యావసర సరుకుల ధరలు దించటానికి ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్ని ప్రస్నిన్చాతానికి, ఉపయోగిస్తే కిలొ కంది పప్పు ధర రు.100 నించి రు.16-20 కి, కిలొ ఉల్లిపాయల ధర రు.30 నించి రు.2 కి దిగి వచ్చేవి. ఆరోగ్యం, విద్య అంగడి సరుకు అయ్యేవి కావు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-3336473140996373861?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-24331961287662157552009-12-16T01:27:00.010+05:302009-12-18T21:05:46.736+05:30ప్రపంచ వ్యాప్తం గా అందరి లోను ఒక భయం, అభద్రతా భావం - ఏమిటి ఇదంతా ?<br />జల ప్రళయం వస్తున్నదని, యుగాంతం అవుతున్నదని అనేక ఉహాలు, ఆలోచనలు, భయాలు, ఆందోళనలు...<br />ఒక చెప్పలేని కుతూహలం ..<br />ఇది ఇలా ఉంటే, మన స్వంత రాష్త్రం తీసుకుంటే, సెప్టెంబర్ ఒకట తారీకు నించి విపరీతమైన అలజడి, ప్రభుత్వ యంత్రాంగం అసలు పని చేస్తున్నదో లేదో తెలియదు, చేసినా , రోజు వారి కార్యక్రమాలు తప్ప ప్రణాళిక ల అమలు, అభివృద్ధి కార్యక్రమాల సమీక్ష లు అసలే లేవు.<br /><br />ఇంతలో పులి మీద పుట్రలాగ ప్రక్రుతి భీభాత్సాలు, వరదలు, తుఫానులు, అంటురోగాలు, ఊళ్ళకూళ్ళు కొట్టుకు పోవటం, కడుపు నింపే ఆహార ధాన్యాలు నీట మునిగి రైతన్న బతుకు వ్యధ, ఇటు తిండి గింజల కొరత-<br /><br />ఈ పరిస్థితి కంటే కొందరి రాజకీయ నాయకుల కి పదవి గురించి చావో రేవో తేల్చుకోవటం ముఖ్యమే కాని, వాళ్ళని ఎన్నుకున్న ప్రజల స్థితిగతులతో సంబంధం లేదు. ఇది అవకాశం గా తీసుకుని కనీసం, ప్రజల దగ్గరకి వెళ్లి కలిగిన కష్టం మనస్ఫుర్తి గ తెలుసుకుని సహాయం చేసి వాళ్ల హృదయాలకి దగ్గర అవుదాము అనే ఆలోచన కలగక పోవటం శోచనీయం. ఇది తమకు అనుకూలం గా మార్చుకున్దామనే కనీసపు రాజకీయ ఆలోచన కూడా లేదు. భవిష్యత్తు మాట దేవుడెరుగు, కనీసం ఈ పరిస్థితి ఐన తమకు అనుకూలం గా మార్చుకుని ఉంటే ప్రజలకి వాళ్ల పట్ల కొంత సానుభూతి ఐన కలిగేది. ఆ మాత్రపు పరిణతి ఐన కనపరచ లేక పోయిన నాయకులు మనకి పాలకులు కావాలని కోరుకుంటున్నారంటే, అది వారి అలివి మాలిన స్వార్ధం కాక ప్రజా హిత మంటారా?<br /><br />ఏమో ఆలోచించండి.<br />ఇక ఈ పరిస్థితి నించి గట్టేక్కామనుకుంటే, ఇంకో రకం (వి )నాయకులు, రాష్ట్రం ముక్కలు చెక్కలు చేసి, మా అందరికి తలా కొంచెం పంచండి అని నిరాహార దీక్షలు చేసే వాళ్ళు idantaa ప్రజా ప్రయోజనం కోసం chestunnaru అంటారా. ఏమో అది సమర్ధిస్తున్న మేధావులకి, vidyaavettalaki తెలియాలి.<br /><br />ఈ మారణ హోమం నించి ఏ నిర్మాణాత్మక కార్యకలాపాలు సాధిద్దామని?<br />ఏమైనా నిర్మాణాత్మకంగా సాధించటానికి చాల కష్ట పడాలి కాని, నాశనం చెయ్యటానికి ఒక్క నిప్పు రవ్వ లాంటి ఆవేసపు మాట చాలు.<br />బయటి నించి విరుచుకు పడుతున్న ఉగ్రవాదపు భుతాలని ఎలా ఎదుర్కోవాలి, వాటి నించి ప్రజలని ఎలా కాపాడాలి అనే వ్యూహ రచన చెయ్యటానికి కాని, ఉన్నా బలగాలని ఉపయోగించి శాంతి భద్రతలని పరిరక్షించాతానికి అవకాశం కాని ఇవ్వకుండా పోలీస్ శక్తి ని antaa మన అంతర్గత సమస్యలు (అనవసరంగా మనకి మనము సృష్టించుకున్నవి ) పరిష్కరిన్చుకోవతానిని ఉపయోగించుకున్తున్నాము అంటే మన విజ్ఞత అంట ఎక్కఅడ తాకట్టు పెట్టామో ఆలోచించుకోవాలి. అసలు మనము విజ్ఞతతో ఆలోచిస్తున్నామా?<br /><br />నిన్నటి వార్తల ప్రకారం తాలిబాన్ నించి ఆత్మహత్య దళం దేశం లోకి ప్రవేశించిందని విశ్వసనీయ సమాచారం. దానికి సంబంధించిన రక్షణ చర్యలు పటిష్టం గ తీసుకునేటందుకు, పోలీస్ లని వాళ్ల పనులు వాళ్ళని మనము చేసుకోనిస్తున్నామా?<br /><br />అన్ని సమస్యలని రాజకీయం గానే పరిష్కరించలేము. కొన్నిటికి నిర్దుష్టమైన, సాంకేతిక పరమైన పంధాలోనే వెళ్ళాలి.<br />అవి అంతర్గత, ఆన్తరంగికమైన విషయాలు. వాటికి చర్చలు, ప్రజాభిప్రాయాలు ఉండవు.<br />దేశం మొత్తం ఈ విధంగా అట్టుడికి పోతూ ఉంటే, అవకాశం కోసం ఎదురు చూసే, బయటి శత్రువు కి పండుగే కదా. అంతర్గత కుమ్ములాటలు, బయటి శత్రువు బలపడటానికి అవకాశం ఇస్తుంది. ఇది చరిత్ర మనకి సిలాక్షరం గ తెలియ చేసిన కూడా తెలుసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యలేని మన చదువులు వృధా కాదా?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-2433196128766215755?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4699167365391170397.post-40493017513301321982009-12-14T04:40:00.012+05:302009-12-18T21:07:05.158+05:30'ప్రత్యేక తెలంగాణ' అనే సమస్య ఇవాల్టిది కాదు. 40 సంవత్సరాల నించి ఈ సమస్య ని ఆవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా రాజకీయనాయకులు వాళ్ల సంకుచిత దృష్టి తో 'బుట్టలో దాచుకున్న పాము' లాగ బయటికి తీస్తూనే ఉన్నారు.<br /><br />గౌరవనీయులైన కే.చంద్రశేఖర్ గారు అంత చిత్తసుద్ధి ఉన్న వాళ్లు ఐతే, వారి మీద వారి అనుయాయులకి అంత నమ్మకం ఉంటే, ఎన్నికలలో ఎందుకు క్రమక్రమంగా తమ స్థానాలు పోగొట్టుకున్నారు?, అని ఒక్కరైన ఆలోచించటం లేదు, అడగటం లేదు. అంతే కాదు, నిన్న గాక మొన్న జరిగిన 'గ్రేటర్ ఎన్నికల్లో' పోటీ చేయలేదు.<br /><br />రాజకీయంగా పరిష్కారం కావలసిన ఏ అంశం ఐన సాధించుకునే పధతి ఒకటి ఉన్నది. అది ముందు majority సీట్స్ సంపాదించాలి, అంటే ప్రజలు వారి సిద్ధాంతాలతో ఏకీభవించి, వారిని శాసన సభకి ఎన్నుకుని, వారి ద్వారా తమ అభీష్టాలని నేరవేర్చుకోవటం.<br /><br />ఈ విషయం లో చంద్రశేఖర్ గారిని ప్రజలు ఎంత మాత్రం ఆమోదించారో క్రమం గా తగ్గుతున్న వారి సీట్స్ సంఖ్యని బట్టి తెలుస్తూనే ఉన్నది. ఆయన ఎంత సేపు తన రాజకీయ అస్తిత్వం కోసం ప్రజలని వారి ఆవేశ కావేశాలని వాడు కున్నారు కాని ఎప్పుడు కింది స్థాయి తెలంగాణా పౌరుడు పడుతున్న అవస్థ ని పట్టించుకోవటం కాని, వారి అభివృద్ధి కి తానూ స్వయంగా సహాయం చెయ్యటం కాని చేశారా? అది అమాయక ప్రజలు ఎందుకు తెలుసుకో లేక పోతున్నారు. ఇన్ని ప్రాణ త్యాగాలు చేసిన కార్యకర్తల కుటుంబాలకి తను స్వయంగా ఏమి చేయగలడో, ఇంతకు ముందు ఇలాంటి పరిస్థితి వచినప్పుడు ఏమి చేశాడో చెప్పాడా? లేదు! ఎప్పటికప్పుడు తను రాజీనామా ఇచేస్తానని నాటకాలు ఆడటం, వాళ్లు బ్రతిమాలటం ఒక ఆనవాయితీగా మారింది. నిజంగా ప్రజల పట్ల నిబద్ధత ఉన్న నాయకుడు ఐతే, ఏమి చేస్తే వాళ్ల స్థితిగతులు మారతాయో, దానికి తన పార్టీ సిద్ధాంతాలు ఎలా నిర్దేశించ బడ్డాయో నిర్దుష్టంగా చెప్పాడా? లేదు!<br /><br />నాలుగు సంవత్సరాల నించి ఒక పక్క ఆలమట్టి ప్రాజెక్ట్ ఎత్తు పెంచటం ద్వారా మన రాష్ట్రానికి కలుగుతున్న నష్టం ఏమిటో, దాన్ని మనమందరం ఎలా కేంద్రం ముందు చర్చించి మన హక్కులు ఎలా కాపాడుకోవాలో మాట్లాడిన రాజకీయ నాయకుడు ఒక్కడు లేడు. మరోపక్క బాబ్లి ప్రాజెక్ట్ పూర్తీ ఐతే మనకి జరిగే నష్టం గురించి ఆ రాష్ట్రం తో కాని, కేంద్రం తో కాని మాట్లాడి, పని సాధించుకు వచ్చిన నాయకుడు లేడు. ఏదో కాసేపు తు తు మంత్రం గా ధర్నాలు చెయ్యటం, గట్టిగ నిలబడవలసి వచినప్పుడు సీను లో నించి తప్పుకోవటం, ప్రెస్ కోసం ఫోటో లు దిగటం ఒక ఫ్యాషను అయిపోయింది.<br /><br />ఒక రాష్ట్రం గా ఉన్నప్పుడే మన సమర్ధత ఇలా ఉంటే ఇక ముక్కలు చెక్కలు గా విడిపోతే ఇంక పొరుగు రాష్ట్రాలకి మన పట్లా మన హక్కుల పట్లా నిజాయితీ ఏముంటుంది. అడిగే వాళ్ళెవరు?<br /><br />నిన్నటి తీవీ9 కార్యక్రమంలో, ముక్కలు చెక్కలు అయిన అగ్ర రాజ్యం రష్యా నించి మనమేమీ పాఠాలు నేర్చుకోలేమా? అని అమెరికాలో ఉన్న ప్రవాసాంధ్రులు అడిగిన ప్రశ్న ఆలోచింపదగినదిగా ఉన్నది. నిజమే కదా, అంత అగ్ర రాజ్యం కుప్ప కూలటానికి ఎంత సమయం పట్టింది?<br /><br />ఉన్న వనరులన్నీ ప్రకృతి భీభాత్సాలకి (ఆరోగ్య, ఆస్తి నష్టాలకి) మళ్ళించితే, అభివృద్ధి కుంటుపడుతున్నది అని వాపోతుంటే, 'పులి మీద పుట్ర' లాగా, ఈ రాజకీయ సంక్షోభాలు - ఈ రాజకీయ నాయకులకి నిజంగా ప్రజల సమస్యల పట్ల సానుభూతి, నిబద్ధత ఉన్నాయంటారా?<br /><br />రాష్ట్రాలైతే చిన్నవిగా విభజించి, మన అహం సంతృప్తి పరచుకోవాలనుకుంటున్నాము కాని,భౌగోళికంగా ఉన్న అటవీ భూములు, నదులు వాటి పరీవాహక ప్రాంతాలు, భూసారం, గనులు, వాతావరణ ప్రత్యేకతలని మనము శాసించగలమా ? మనము ఉన్న పరిస్థితులని అమొదించి, అందుకు అణుగుణంగా అభివృధి ఎలా సాధించగలము అనే దిస లో ఆలోచిస్తున్నామా?<br /><br />ప్రభుత్వ పరంగా, ఇప్పటివరకు (స్వాంతంత్ర్యం వచాక) ఎన్ని ప్రాజెచ్టులలో పెట్టుబడులు పెట్టత్టం జరిగింది, లేదా ప్రయివేటు వ్యక్తులు పరిశ్రమలు పెట్టటానికి ముందుకు వస్తే ఎంత మేరకు సబ్సిడీలు ఇవ్వటం ద్వారా వనరులు సమకూర్చటం జరిగింది, అనే గణాంకాలు నిజాయితీగ ఎవరైన అడిగారా? ఇచ్చారా?<br /><br />హైదరాబాదులో వ్యాపారాలు పెట్టి , పరిశ్రమలు పెట్టి , అందుకోసం ప్రభుత్వ భూమి ని లీజు మీద పొంది అభివృద్ధి చేసే ఆవకాశం మొదటి నించి అందరికి ఉన్నది. ఇంత ఆక్రోశిస్తున్న ఈ మేధవులందరూ అప్పటి నించి ఆ అవకాశాలని ఎందుకు ఉపయోగించుకోలేక పోయారు?<br /><br />విత్తనం వెయ్యగానే కాయలు కాయవు. కాయలు కాయటం మొదలు పెట్టగానే, ఈ నేల మాది కాబట్టి మాకు మాత్రమె హక్కు అనటం సరైన పద్ధతా అని మేధావులు కూడా ఆలోచించలేక పోవటం వాళ్ల సంకుచితత్వానికి నిదర్శనం.<br /><br />ఇవాళ్టి రోజున, విదేశాలలో, ఆంధ్రప్రదేశ్ అంటే మేధావుల గడ్డ అని గుర్తింపబడుతునది. దాన్ని మనమే మన చేతులతో మూర్ఖుల గడ్డ అని ఇవాళ్టి రోజున, విదేశాలలో, ఆంధ్రప్రదేశ్ అంటే మేధావుల గడ్డ అని గుర్తింపబడుతునది. దన్ని మనమే మన చేతులతో మూర్ఖుల గడ్డ అని నిరూపించబోతున్నాము అనిపించటం లేదా?<br /><br />ఆలోచించండి.<br /><br />నేను ఏ నినాదాన్ని గురించి కించపరచటం లేదు.<br /><br />ప్రపంచం ఒక చిన్న కుగ్రామం అవుతున్న తరుణం లో మనం మాత్రం నా nela, నా గాలి అనే ధోరణిలో ఇంక ఇంక కుంచించుకు పోతున్నమేమో ఆలోచించండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4699167365391170397-4049301751330132198?l=antaryagam.blogspot.com' alt='' /></div>antaryagamhttp://www.blogger.com/profile/03631188847521180810noreply@blogger.com0